رسول خدا ( ص ) از انديشهاى نوپرداز و خردى برتر - كه هر دو از امتيازات رهبرى است - برخوردار بود و آن را در صحنههاى سياسى و نظامى نشان داد . براى مثال ، از موارد زير مىتوان ياد كرد :
1 . آن حضرت بناى دولت اسلامى را با برقرارى يك پيمان ميان گروههاى مختلف جامعه پى ريخت و سپس به ساختن روحيهء رزمندگان پرداخت و به آنها آموخت كه بايد در جنگ با دشمن خشن و نسبت به يكديگر مهربان باشند .
2 . آن حضرت نقشهء پيكار با قريش و يهود و منافقان را ترسيم فرمود ، مراحل گوناگون جنگ با مخالفان را تعيين كرد و مزاياى آغاز جنگ با قريش را شناساند و امكان تسلط بر مدينه و اطراف آن را بررسى فرمود .
3 . تصور جنگ با روم را در اذهان مسلمانان افكند و اين نمونهاى از تفكر و درك صحيح آن حضرت از واقعيتى بود كه لشكريان اسلام در دورههاى آتى آن را به طور كامل احساس كردند .
4 . رسول خدا ( ص ) با فراست و دورانديشى دريافت كه يهوديان خيبر بر سپاه اسلام خواهند شوريد ، همانطور كه پيش از آن يهود بنىقريظه و بنىنضير شوريده بودند . از اين رو ، نيروى لازم را تهيه كرد و اسباب كار را فراهم ساخت . به همين منظور قبيله بنىسعد را از يارى يهوديان خيبر بازداشت و از پيمانى كه ميان قبايل مختلف در شرف بسته شدن بود جلوگيرى فرمود و موجب تضعيف آنان گرديد ، و آنها را در برابر قدرتى قرار داد كه هرگز به تنهايى توان رويارويى با او را نداشتند .
5 . در غزوهء بنى مصطلق ، رسول خدا ( ص ) با جويريه ، دختر حارث ازدواج كرد و به دنبال آن بنى مصطلق دسته دسته اسلام آوردند .
6 . اسامة بن زيد را عازم جنگ كرد كه اين اقدام منجر به پيروزى شد . « 1 »
از بارزترين نشانههاى انديشه صائب ، برترى عقلى و توجه آن حضرت به پيامد كارها ، نمونههاى زير را مىتوان برشمرد :
هامش
( 1 ) . گفتنى است گرچه رسول خدا ( ص ) در اواخر عمر شريفش فرمان اعزام اين سريه را داد ، اما به عللى كه در تاريخ آمده ، در زمان حيات آن حضرت تحقق نيافت . اين سريه پس از رحلت پيامبر ( ص ) اعزام شد و به پيروزى دست يافت .