خشك مىشد و ساكنانش ناچار به مهاجرت به جاهاى پرباران مىشدند ، هم بر سر آب و هم چراگاههاى سبز نزاع برمىخاست .
2 . دستيابى به غنائم : گاه قبيلهاى در قبيلهء ديگر طمع مىبست و براى غارت اموال و چارپايانش با او به جنگ مىپرداخت . اغلب ، قبايل نيرومند به اموال قبيلهء ناتوان چشم مىدوختند و با آنها مىجنگيدند و هر كه را مىخواستند مىكشتند يا به اسارت مىگرفتند و سرمايه و ثروتش را به زور مىبردند و در حالى كه با تكبر و سربلندى نعرهء پيروزى سر مىدادند باز مىگشتند . همين انگيزه ، برخى از قبايل را وامىداشت كه به سوى دولتهاى بيگانهء هم مرز و براى حمله به شهرنشينانى كه آذوقه در اختيار داشتند به حركت درآيند . در روزگار جاهليت ، غارت و جنگ از عمدهترين راههاى تأمين زندگى و رسيدن به غنيمت بود كه در سالهاى خشكى و قحطى افزايش مىيافت .
3 . خونخواهى و انتقامجويى : گاه روابط اجتماعى مثل ازدواج و طلاق يا برخوردهاى شخصى افراد قبيله يا حسد و كينه و رقابت و يا همپيمانى قبايل موجب مىشد كه از قبيلهء مخالف انتقام بگيرند .
4 . تقويت هيبت و قدرت قبيله : يكى از اصول حاكم در ميان اعراب اين بود كه هر كس نجنگد كشته مىشود و آن كس كه به جنگ نرود به جنگش مىآيند . همچنين سرنوشت افراد مغلوبى كه توان بازسازى نيروى دفاعى خويش را نداشتند ، نيستى و نابودى بود .
2 . حجم سپاه
منابع موجود به حجم نيروهاى عرب پيش از اسلام اشاره ندارند ، ولى نوشتهاند كه مجموعهء افراد هر قبيله ، يك واحد نظامى را تشكيل مىدادند كه با قبيلهء ديگر مىجنگيد و با متحد شدن قبايل مجموعهء بزرگى از مبارزان شكل مىگرفت . شمار قبايل در يكى از جنگهايى كه با يونانيها داشتند به حدود 218 قبيله و بيش از ده هزار جنگجو رسيد .
بررسى فرهنگهاى لغت و كتابهاى ادبى نشان مىدهد كه برخى از اعراب به صورت تشكيلاتى و برخى ديگر به صورت انفرادى البتّه به همراه قبيله خود به هر تعدادى كه بودند به جنگ مىرفتند . نعمان بن منذر تشكيلاتى با اندازهء مشخص داشت . گردانهاى ويژهء شهبا ، الدوسر و