پايدار مىماند كه از دعوت پشتيبانى و از نظام پاسدارى كند و اين قدرت در بازوى مؤمنانى نهفته بود كه همراه او از مكه به مدينه هجرت كردند . مهاجران دستههاى نخست مجاهدان را تشكيل مىدادند ، در حالى كه انصار در وهلهء دوم به سپاه اسلام پيوستند .
پس از وجوب جهاد ، تأثير تعاليم نظامى رسول خدا ( ص ) نيز به وضوح آشكار گشت ، زيرا آن حضرت سپاه اسلام را تشكيل داد و با اعزام غزوهها و سريههاى پى در پى آموزش آن را تكميل كرد . اين سپاه ، تحقق بخش اهداف سياسى و نظامى مورد نياز براى تثبيت حكومت و نشر دعوت بود . در پرتو عمليات نظامى ، آمال و آرزوهاى مجاهدان برآورده مىگشت و به كارِ مشترك زير نظارت فرماندهى واحد خو گرفتند و مهابت مسلمانان در دل دشمنان رسوخ كرد .
رسول خدا ( ص ) به آمادهسازى و آموزش نظامى سپاه استمرار بخشيد تا اينكه به سطوح بالاى آمادگى جنگى دست يافتند و قدرت رويارويى با دشمن را پيدا كردند و در جنگهاى بزرگ درگير شدند و پيروزى هميشه با آنان يار بود .
هدف جنگ ، دفاع از خود ، تأمين دعوت و دفاع در برابر كسانى بود كه قصد مقابله با دعوت اسلامى را داشتند . بررسى روند غزوهها و نبردهايى كه رسول خدا ( ص ) فرماندهى كردند ، نشان مىدهد كه بارزترين عوامل پيروزى اينها بودند :
1 . رسول خدا ( ص ) در طى نبردهايش اصولى را به كار گرفت كه براى دشمن ناشناخته بود ، مانند سازماندهى ، شناسايى ، تعيين هدف ، تمركز نيروها در جهات اصلى و بيشتر در نقاط آسيبپذير دشمن ، غافلگيرى ، سرّى بودن عمليات ، سرعت ، مانور ، قدرت معنوى ، تأمين فراگير نبرد شامل تأمين لجستيكى ، كه دقيقاً همان اصول معمول در جنگهاى امروزى است .
همچنين انواع جنگهايى كه رسول خدا ( ص ) عليه دشمن به كار مىبست ، در پيروزى بر دشمن تأثير بسزايى داشت . جنگ روانى ، روحيهء دشمن را ضعيف و نابود مىكرد و در بيشتر جنگها موجب مىشد كه پيش از آغاز جنگ آوازهء قدرت و صلابت سپاه اسلام ميان آنها بپيچد .
جنگ انقلابى كه همهء ملت از نظامى و غيرنظامى در آن شركت مىكردند ، به شيوههاى
آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 160
مساهمون: ضاهر وتر
ص١٦٠