تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤
2 . برترى زياد قدرت دشمن . 3 . عدم تحقّق غافلگيرى و پنهانى نبودن عمليات . 4 . كمك نكردن به مجروحان كه به علت جراحات وارده مردند . نيروهاى سريه‌هايى كه براى نشر علم و فرهنگ اعزام شده بودند ، به دليل بى احتياطى تا آخرين نفر به شهادت رسيدند و موفق به انجام رسالت خود نگشتند . درصد خسارت جنگها نسبت به شمار نيروهاى سپاه به اين قرار بود : بدر 5 % ، احد 10 % ، خندق 002 % ، خيبر 1 % ، موته 5 / 02 % ، فتح 002 % ، حنين 003 % ، و طايف 02 % . بالاترين درصد را سريه‌هاى جنگى تبليغى داشت كه تلفات آنها 100 % بود و پس از آن جنگ احد قرار داشت و كمترين نسبت از آن غزوهء فتح بود .

3 - 3 . دفن كشتگان

فرمان رسول خدا ( ص ) اين بود كه پيكر شهيدان را در ميدان نبرد به خاك بسپارند - همان كارى كه برخى از ارتشهاى امروزى مىكنند - و اجازهء انتقال آنان را به مدينه نمىداد . برخى از خانواده‌ها اقدام به انتقال شهيدان خود به مدينه كردند ، اما رسول خدا ( ص ) مانع شد و فرمان داد تا آنان را به احد بازگردانند و منادى آن حضرت فرياد زد : « كشتگان را به قتلگاهشان بازگردانيد » . علت اين كار آن بود كه انتقال جنازه از جايى به جاى ديگر خانواده‌ها را به زحمت مىانداخت و هزينه‌اى بر آنان تحميل مىكرد . علاوه بر آن ، دگرگونيهاى جوّى باعث از هم پاشيدن جسد مىگرديد . وسايل نقليه هم كم بود . مهم‌تر از همه اينكه شمار زيادى از رزمندگان و عناصر تداركاتى بايد به كار انتقال جنازه‌ها به شهر مىپرداختند . دفن رزمندگان در جايگاه شهادتشان در ميدان نبرد ، نشانى براى راه‌جويان نسلهاى آينده ، انگيزه‌اى براى اقتداى اين نسلها به شهيدان ، و معناى بلندى از معانى شجاعت و جسارت خواهد بود . رسول خدا ( ص ) شهيدان را بزرگ مىداشت و آنان را در جايگاههاى بلند عزت و مباهات دنيا و آخرت مىنشانيد و نزديكانشان را نيز به همين افتخار بشارت مىداد و خشنودشان مىفرمود .