تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
زمينهاى زراعتى زيادى را از آنان به غنيمت بگيرد . منبع ديگر ، قبايل عربى مخالف بودند كه سپاه اسلام موفق شد شمارى گوسفند ، شتر و اسب از آنها به غنيمت بگيرد . تأمين نيازمنديهاى مادى سپاه از طريق همين غنائم بود .

6 - 2 . اسيران

اسيران ، آن دسته از سپاهيان دشمن هستند كه مىرزمند و يا در حكم رزمنده هستند و زنده به دست سپاه اسلام گرفتار مىشوند . اسير با توجه به مصالح عاليه دولت اسلامى يا كشته مىشود « 1 » ، يا به ازاى پرداخت مال يا بدون پرداخت مال آزاد مىگردد و يا به اسارت مىرود . رسول خدا ( ص ) پس از جنگ بدر به قتل عقبة بن مُعيط و نَضر بن حارث و پس از احد به قتل عمرو جمحى ، شاعر جاهلى ، فرمان داد و پس از محاصره بنىقريظه ، فرمان قتل آنها را صادر كرد . « 2 » برخى از اسيران بدر سر بها پرداختند و شمارى از آنها كه سواد داشتند ، ولى تهيدست بودند به ازاى آزادى خود ده تن از كودكان مدينه را با سواد كردند . دو تن از اسيرانى كه در سريه عبداللّه بن جحش اسير شدند ، با پرداخت سر بها آزاد گشتند . پس از قرارداد صلح حديبيه ، اسيران قريش و مسلمانان با يكديگر مبادله شدند . رسول خدا ( ص ) زنى از بنى كلاب را به ازاى آزادسازى مسلمانانى كه پس از اعزام سريه ابوبكر به اسارت آن قبيله درآمده بودند ، آزاد فرمود . نيز آن حضرت بر شمارى از اسيران بدر مثل ابوعزه ( عمرو ) جمحى به دليل تهيدستى ، و ابوالعاص بن ربيع منت نهاد و آزادشان فرمود . همچنين اسيران بنى مصطلق و ثمامة بن أثال حنفى - كه در سريهء محمد بن مسلمه براى تأديب بنى بكر به اسارت درآمده بود - و مردى از بنى ثعلبه - به علت اينكه پس از اسارت در سريه ابوعبيدة بن جراح براى انتقام از بنى ثعلبه اسلام آورد - از ديگر كسانى بودند كه به وسيله رسول خدا ( ص ) آزاد گرديدند .
هامش
( 1 ) بنابر قول مشهور در ميان فقيهان شيعى ، كشتن اسير پس از پايان درگيرى و جنگ جايز نيست ، و در آيهء چهارم سوره‌محمد ( ص ) نيز تنها به آزاد كردن اسير با گرفتن فديه يا بدون آن اشاره شده است . ( 2 ) در تاريخ آمده كه يهود بنى قريظه به حكميت سعد بن مُعاذ راضى شدند و وى براساس تورات حكم كرد كه مردانشان كشته شوند ، اموالشان قسمت شود و فرزندان و زنانشان اسير گردند . پيامبر ( ص ) اين حكم را تأييد فرمود .