تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
3 . برخى از تجهيزات و سلاحها را تكميل مىكرد . بدين منظور ، از صفوان بن اميه مقدارى سلاح به عاريت گرفت و مقدار ديگرى را خريد . 4 . مردم را تشويق فرمود تا براى تهيهء سلاحهاى لازم بذل مال كنند . 5 . روحيهء رزمندگان را بالا مىبرد . 6 . باور به حقانيت جنگى را كه مسلمانان بدان اقدام مىكردند در وجود آنان شعله‌ور مىساخت و روحيهء حماسه آفرينى و پيكارجويى را در آنان برمىانگيخت . 7 . دستگاه تبليغى و اطلاع‌رسانىاش را متوجه جنگ با دشمن مىكرد و آن را براى بيدارى دشمنان اعزام مىنمود . با اين تمهيدات سپاه و مردم ، هر دو ، نداى او را لبيك گفته و هيچ كس سرپيچى نمىكرد و در كوتاه‌ترين زمان ممكن به تشكيلات نظامى مىپيوستند . در برخى از جنگها پيوستن مردم به سپاه از 24 ساعت تجاوز نمىكرد . از امتيازهاى بسيج در سپاه اسلام اين بود كه مردم كاملًا داوطلبانه به جنگ مىشتافتند و از سر عشق و ايمان ، مال و جان خويش را مىبخشيدند .

11 - 1 . پاسخ به دشمن با شيوهء مناسب

واكنش رسول خدا ( ص ) در برابر هجوم دشمنان به يكى از شيوه‌هاى زير نشان داده مىشد : 1 . واكنش باز دارنده ؛ در اين شيوه دشمن به محض آشكار شدن نيات هجومىاش به مدينه ، از سوى آن حضرت مورد حمله قرار مىگرفت ، مانند غزوه‌ها و سريه‌هاى بنى سليم ، ذى امر ، بُحران ، ذات الرقاع ، دومة الجندل و بنى مصطلق . 2 . واكنش تأديبى ؛ اين شيوه عليه گروه‌هاى پيمان‌شكن و جنگ‌طلب و كسانى كه به نظم و قانون بىتوجه بودند به كار گرفته مىشد و اغلب با هشدارهاى قبلى همراه بود ، مانند غزوه‌هاى بنى قينقاع ، بنى نضير ، بنى قريظه و خيبر . 3 . واكنش شديدتر ؛ و آن مقابله با تجاوز با واكنشى شديدتر است ، به‌گونه‌اى كه دشمن فكر تجاوز را براى هميشه از سر به در كند و از لشكركشى دوباره عليه دولت اسلامى ناتوان بماند ، مانند همان چيزى كه براى بنى قريظه پس از پيمان‌شكنى ، و جمع‌آورى نيرو و حمل سلاح بر ضد سپاه اسلام اتفاق افتاد كه به نابودى و هلاكتشان منجر شد ، يا آن چيزى كه براى ابوسفيان - فرمانده سپاه دشمن - رخ داد و تهديد او با تهديدى شديدتر و كوبنده‌تر پاسخ داده شد .