تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 101

مساهمون:

ص١٠١
رسيد ، مردم با او به مخالفت برخاستند و او با آنها جنگيد ، مأموريتش را تا رسيدن به هدف دنبال كرد و در حفظ آن كوشيد . ولى رسول خدا ( ص ) رفتار خالد بن وليد را هنگامى كه براى دعوت بنى جذيمه به اسلام فرستاده شد تأييد نكرد ، زيرا از هدف اصلى منحرف گشت و بىاجازه شمارى از آنها را كشت .

6 - 1 . تشويق به نبرد

تشويق به نبرد ، ترغيب پيكارگران براى بذل كامل توانايى ، بالا بردن روحيه ، آماده‌سازى روحى آنان پيش از ورود به جنگ و متقاعد كردن آنها به حقانيت و عادلانه بودن آرمانى است كه براى رسيدن به آن مىجنگند . رسول خدا ( ص ) ضمن تشويق سپاه به مبارزه ، آنان را به فداكارى و حماسه آفرينى وامىداشت و پاداش مبارزان شكيبا و مخلص را يادآور مىشد . تشويقهاى آن حضرت بسيار مؤثر بود ، به طورى كه رزمندگان خود را به تنور جنگ انداخته ، در طلب دشمن به پيشواز مرگ مىرفتند و بسيارى از آنان شجاعتهاى بىمانندى از خود به نمايش مىگذاشتند . رزمنده‌اى خرمايى را كه در دهان داشت ، بيرون مىافكند و ديگرى زره از تن بيرون مىآورد و با تن برهنه به جنگ مىپرداخت و جوانان در جنگ از يكديگر پيشى مىجستند . نتيجه آن شد كه گروهى اندك بر گروهى بىشمار پيروز گشت .

7 - 1 . پرچم و بيرق

لواء تنها پرچمى بود ( بزرگ‌ترين پرچم ) كه آن را يكى از شجاع‌ترين و نيرومندترين افراد سپاه اسلام ، در جنگهايى كه فرماندهى كل حضور داشت ، حمل مىكرد . پرچمداران در غزوه‌هاى گوناگون متفاوت بودند كه از سوى رسول خدا ( ص ) تعيين مىشدند . پرچم رنگ سفيد و شكل مربع داشت . امّا رايت ( بيرق ) را شجاع‌ترين و نيرومندترين فرد قبيله حمل مىكرد . شكل و رنگ بيرقها با توجه به شمار قبايل شركت كننده در سازمان سپاه تفاوت مىكرد و از پرچم كوچك‌تر بود .
آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 101 | ضاهر وتر / عبدالحسين بينش