جسمانىاش نمىتوانست بر زين معمولى نشيند . « 19 »
كنت خمينو پيش از اين چند بار به اراضى اندلس تجاوز كرده بود و در يكى از حملات خود تا طريف و جزيرة الخضرأ پيش آمده بود و مسلمانان را از كشتار و تاراج او زيانهاى بسيار رسيد . كنت خمينو از آبله ، قلب اندلس را شكافت و به سوى جنوب در حركت آمد تا به حوالى استجه رسيد ، سپس رهسپار قرطبه شد و در آن حوالى نيز شرارتها كرد و مزارع را ويران ساخت و پنجاه هزار مواشى از جمله دويست گاو پيش كرد و ببرد . و از مسلمين بيش از صد و پنجاه مرد اسير كرد . با اين غنايم و اسيران روى به غرب اندلس نهاد و تا بليارش نزديك شهر « القصر » پيش راند . خليفه در اين هنگام در تدارك جنگ با قشتاله بود . سپاه موحدى در سيزدهم ماه شعبان سال 568 ه و به سردارى السيد ابو زكريا يحيى پسر خليفه همراه با برادرش ابو ابراهيم اسماعيل از اشبيليه بيرون آمد . شتابان از نهر وادى الكبير گذشت و به سوى قرطبه راند و در شانزدهم شعبان به قرطبه رسيد . قشتاليان در اين هنگام به شهر « القصر » رسيده بودند قشتاليان در دشتى پهناور موسوم به كركوى لشكر بداشته بودند ، در نزديكى قلعه رباح ، موحدين دريافتند كه مسيحيان را قصد آن است كه جنگ در آن دشت آغاز كنند ولى تا موحدين به دشت كركوى نزديك شدند مسيحيان كه ديگر جز جنگ چارهاى نداشتند به كوهى صعب العبور كه در پايان دشت بود پناه بردند . موحدين از پى آنها به كوه زدند . كنت خمينو بر فراز كوه ايستاده سپاه خود را به پايدارى و فداكارى ترغيب مىكرد ولى مسلمانان غلبه يافتند و صفوف قشتاليان در هم ريخت . موحدين به خيمه كنت خمينو درآمدند و او را كشتند و سرش را بريدند . از سپاه مسيحيان بيش از دويست تن نجات نيافت . در اين نبرد بيشتر اهل آبله كشته شدند . مسلمانان بر لشكرگاه مسيحيان دست يافتند و غنايم بسيار به دستشان افتاد . اسيران مسلمان را آزاد كردند و مواشى بازپس گرفتند ، سرهاى مسيحيان را گرد آورده نزد شيخ ابو حفص و دو
هامش
( 19 ) . ابن صاحب الصلاة ، المن بالامامه برگ 190 ب . ابن ابى زرع ، روض القرطاس ص 139 ابن عذارى ، البيان المغرب القسم الثالث ص 98 .