را پشت سر نهاد و با زادورود خويش به تونس رفت و در كنف حمايت امير آن بزيست تا در سال 668 ه / 1269 م جهان را بدرود گفت . « 13 »
آراگونيها در خلال اين سالها ، در ماه ذو الحجهء سال 641 / ماه مه سال 1244 بردانيه مستولى شدند و دو سال بعد در اواخر صفر سال 644 ه / ژوئيهء سال 1246 م شاطبه را گرفتند . از شهرهاى شرق اندلس جز مرسيه و حوالى آن باقى نمانده بود و تقدير در كمين مرسيه بود .
4
چون بهاء الدوله محمد بن هود حكومت مرسيه را از امير ابو جميل زيان ( در سال 638 ه ) بستد ، ابن عصام صاحب اوريوله به اطاعت او درآمد ولى ابن احلى صاحب لورقه سر به فرمان نياورد .
پس از گذشت اندكزمانى مردم مرسيه كه سقوط شهرهاى شرق اندلس را يكى پس از ديگرى مىديدند دريافتند كه مرسيه نيز از چنين سرنوشتى بر كنار نخواهد بود و دير يا زود طعمهء مهاجمان مسيحى خواهد شد . از سوى ديگر بودن مرسيه تحت لواى امير ابو زكريا امير افريقيه دردى را دوا نخواهد كرد زيرا دورى راه ، يارى رساندن به هنگام مصيبت را متعذر خواهد ساخت . پس بهتر است كه با مسيحيان به تفاهم رسند شايد پيمان صلحى بندند و مرسيه از جنگ و غارت و تخريب در امان ماند . ولى ميان قشتاله و آراگون قشتاله را برگزيدند و هيأتى به رياست احمد بن محمد بن هود فرزند والى خود ، به نزد پادشاه قشتاله فرستادند و ضمن اعتراف به اطاعت مبالغى نيز به عنوان جزيه تقبل كردند و از او خواستند كه براى نگهدارى شهر پادگانى از سوى خود
هامش
( 13 ) . ابن خلدون ج 4 / ص 168 و ج 6 / ص 285 . صاحب الذخيرة السنيه مىگويد امير زيان به دژ الش پناه برد و نيز رجوع كنيد به :. 692 592 . P : dibI , orimeR . G . M