گردد و كتاب خدا براى مردم تلاوت شود . « 23 »
آنچه از احوال او در اين ماههاى اخير مىدانيم اين است كه با قواى خود در اوايل سال 635 ه رهسپار ثغر المريه شد . المريه قبل از ديگر شهرها به اطاعت او درآمده بود .
ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه بن ابى يحيى الرميمى به نام او در المريه خطبه خواند . اين ابو عبد اللّه نوادهء والى سابق آن ابو يحيى بود كه در سال 545 ه مسيحيان شهر را از دست او گرفته بودند و موحدين در ايام خلافت عبد المؤمن بن على در سال 552 ه آن را بازپس گرفته بودند . ابو عبد اللّه ، پس از آنكه در المريه به نام او خطبه خواند ، به نزد او به مرسيه رفت و ابن هود او را به وزارت خويش برگزيد و كارهاى خود به او سپرد .
ابو عبد اللّه نيز در خدمت شرط وفادارى بهجاى آورد و ابن هود را قانع كرد كه المريه را از حيث دفاعى مستحكم سازد تا در موقع نياز به آنجا پناه برد . ابن هود كارهاى المريه را نيز به او واگذاشت . ابو عبد اللّه به فرمانروائى پرداخت . او را ذو الوزارتين لقب داده بودند . در اينكه چرا ابن هود پس از ترك قرطبه به المريه رفت روايات مختلف است .
بعضى مىگويند كه او مىخواست به يارى ابو جميل زيان به بلنسيه رود پس به المريه رفت تا سپاه خود را با ناوگان المريه به بلنسيه منتقل كند . اين روايت مسيحى است و با آنچه پيش از اين آورديم كه ابو جميل زيان از ابن هود به هنگامى كه در استجه بود يارى خواسته بود موافق مىافتد . به نظر ما ارجح اين است كه بگوئيم كه ابن هود از شورشهاى غرناطه بر ضد خود خبر يافته بود ، و اكنون به المريه آمده بود تا به اوضاع جنوب اندلس سر و سامانى بدهد .
در روايات اسلامى تعليل ديگرى ارائه شده ، از اين قرار كه ابن هود را كنيزى زيباروى بود از مردم اسپانيا و از خاندانهاى اشراف . او را به ابو عبد الله ابن الرميمى در المريه سپرده بود مبادا زنش از آن خبر يابد . ابو عبد الله دلباختهء آن زن شد و او را از آن خود ساخت . اين خبر به ابن هود رسيد و به نيت انتقام از ابو عبد الله رهسپار المريه گرديد . چون به نزديكى شهر رسيد ابو عبد الله به استقبال او بيرون شتافت و او را به
هامش
( 23 ) . بخشى از اين نامه را ابن عذارى در كتاب خود البيان المغرب آورده است ، ص 332 - 335 .