آمد . قاضى لبله شعيب بن محمد بن محفوظ به نام خود دعوت كرد و خود را المعتصم ناميد . ابن هود لشكر به جنگ او برد و مدتى شهر را محاصره نمود و شهر همچنان مقاومت مىورزيد .
ابن هود سرگرم محاصره لبله بود كه خبر يافت كه پادشاه قشتاله با قواى خود به سوى اندلس روى نهاده است . ولى فرناندوى سوم لشكر خود به منطقهء جيان كه در قلمرو ابن الاحمر بود ، برد و در حوالى ارجونه و جيان دست به كشتار و تاراج زد .
ابن هود دست از محاصرهء لبله برداشت تا به قلمرو خود بازگردد . در بين اشبيليه و قرطبه سفير فرناندو الباربيرث به نزد او آمد و ميانشان گفتگوهايى صورت گرفت كه به تجديد قرارداد صلح انجاميد به مدت سه سال . از اين قرار كه ابن هود خراجى به مبلغ صد و سى هزار دينار به فرناندو بپردازد كه پنجاه هزار دينار آن در حال و بقيه در ظرف سه سال پرداخت شود . همچنين ابن هود بعضى از دژهايى را كه در منطقه كوه شارات ( سييرامورنا ) واقع است به او واگذارد . البته اين دژها به سبب دوريشان به گونهاى نبود كه مسلمانان را امكان دفاع از آنها باشد . « 8 » ابن خلدون مىگويد كه آنها سى دژ بودند و پادشاه قشتاله تعهد كرد كه از يارى ابن الاحمر دست بردارد و ابن هود را در تصرف قرطبه يارى نمايد . « 9 » البته آنچه ابن خلدون مىگويد با قرارداد صلحى كه ميان ابن الاحمر و ابن هود منعقد شده بود سازگار نيست . بارى پيمان صلح ميان ابن هود و فرناندو پادشاه قشتاله در اواخر سال 632 ه / تابستان 1235 م منعقد گرديد .
پس از آن پادشاه قشتاله به بلاد خود بازگرديد . در خلال بازگشت « حصن الاطراف »
faratanzI
را محاصره كرد . مسلمانان امان خواستند و با برخى از اموال و امتعهء خود كه مىتوانستند با خود حمل كنند آنجا را ترك گفتند . فرناندوى سوم سپس دژ « شنتاشتيبن » را در راه بياسه و ابده به محاصره درآورد و تصرف كرد .
همچنين چند دژ ديگر از منطقهء جيان را تصرف كرد و همه اينها از دژهايى بودند كه در آن پيماننامه به او واگذار شده بود .
هامش
( 8 ) . البيان المغرب ، القسم الثالث ص 322 و نيز :saton y . 17 . P , dibI : zelaznoG . J( 9 ) . تاريخ ابن خلدون ج 4 / ص 171 .