به مرز ليون . چون در اندلس فتنه و آشوب بالا گرفت و پادشاه ليون دريافت كه منطقهء غرب بدون مدافع مانده و قيام ابن هود در شرق اندلس نمىتواند مانع اقدام او شود ، در اواخر سال 1229 م / اوايل سال 627 ه لشكر از ليون بيرون آورد و به سوى جنوب بهطرف شهر يانه در حركت آمد « 18 » و نخست بر دژ منتانجش « 19 » واقع در نزديكى و در شمال مارده دست يافت سپس رهسپار مارده گرديد . مارده در مشرق بطليوس بود ، بر ساحل نهر يانه . مارده را محاصره نمود . ابن هود بر حركت پادشاه ليون آگاه شد و هرچه توانست نيرو گرد آورد و براى نجات شهر محصور رهسپار غرب گرديد . مارده از شهرهايى بود كه به او اعلام فرمانبردارى كرده بود . چون ابن هود به نزديكى مارده رسيد ، آلفونسوى نهم محاصره را رها كرد و به مقابلهء لشكر او شتافت . در كنار دژ الحنش « 20 » ميان دو لشكر مصاف افتاد . ابن هود شكست خورد و بگريخت . ليونيها به مارده درآمدند و پس از اندكى مدتى بطليوس را نيز گرفتند . اين واقعه در ماه مه سال 1230 م / اواسط سال 627 ه رخ داد . ابن عذارى بدين سبب ابن هود را ملامت مىكند كه او با ساقهء لشكرش روى به هزيمت نهاد و باقى لشكر نيز به هزيمت شدند آنگاه مىگويد كه ابن هود طبعا مردى ملول و عجول بود و اين اولين و بزرگترين غزوات او بود . « 21 »
ابن هود پس از هزيمتش به اشبيليه راه كج كرد . از حوادثى كه به هنگام ورود او رخ داد شورش مردم بر ضد عبد اللّه بن وزير حاكم سابق شهر القصر بود . عبد اللّه بن وزير به اشبيليه پناه برده بود . شورشيان گرفتندش و ابن هود او را و برادرش عبد الرحمان بن وزير را اعدام كرد . ابن الابار مىگويد كه اين شورش به تحريك ابن هود بود . « 22 »
در اين هنگام فرناندوى سوم پادشاه قشتاله را قصد فرود آوردن ضربات خود بر ناحيهء وسطاى اندلس بود . فرناندوى سوم اعمال ابن هود را زير نظر داشت و مىديد كه چگونه يك يك شهرهاى اندلس به فرمان او گردن مىنهند ، مىترسيد كه مبادا سراسر اندلس در زير
هامش
( 18 ) . ازهار الرياض ج 3 / ص 205 .
( 19 ) . به اسپانيايىzehcnatnoM.
( 20 ) . به اسپانيايىejnalA.
( 21 ) . البيان المغرب ، القسم الثالث ص 270 . تاريخ ابن خلدون ج 4 / ص 169 . المقرى ، نفح الطيب ج 2 / ص 582 .
( 22 ) . الحلة السيراء ، ص 242 .