دارد و به منزلهء پايگاهى است براى مسيحيان بر ضد مسلمانان « 9 » در هرحال موحدين نخست بر حوالى قلعه مستولى شدند و از مسيحيان چهارصد تن را كشتند و همه آن نواحى را به آتش كشيدند و دژ اللج را در نزديكى آن گرفتند . سپس چهل منجنيق هولناك در اطراف نصب كردند و دژ را زير ضربات سنگهاى گران گرفتند تا مدافعان را مجبور به تسليم كردند . اين نبرد بنابر قول صاحب الروض المعطار پنجاه و يك روز مدت گرفت . چون مسلمانان دژ را به تصرف درآوردند در حال كليساهايش را به مسجد بدل كردند . خليفه نيز به وعدهء خود وفا كرد و پادگان مسيحى را اجازت داد كه به بلاد خود روند . اين واقعه در آغاز سال 608 ه / اواخر اوت سال 1211 م بود . الناصر پس از فتح شلبطره ، پيروزمند به اشبيليه بازگرديد . آلفونسو از ديگر ملل مسيحى يارى طلبيد و آنان را به حمايت از دين خود برانگيخت . اجابتش كردند و از هر سو به نزد او شتافتند .
در همان هنگام كه الناصر پس از فتح شلبطره به اشبيليه آمد پادشاه قشتاله با سعى و تلاش تمام به بسيج نيرو و سازوبرگ پرداخت اين تلاش منحصر به يارى خواستن از ديگر ملوك مسيحى اسپانيا نبود بلكه - چنان كه آورديم - نزد پاپ نيز رسول فرستاده بود تا او را وادارد كه به جنگ با مسلمانان رنگ يك جنگ صليبى بدهد . پاپ نيز به دعوت او گوش فراداد و از اسقفهاى جنوب فرانسه و ديگر جايها خواست كه مردم را به جنگ مسلمانان برانگيزند . زيرا سقوط شلبطره و تارومار شدن شواليههاى قلعهء رباح براى ممالك مسيحى همجوار به مثابه زنگ خطرى بود و صليبى كردن چنين جنگى را توجيه مىكرد . « 10 » ردريك طليطلى مورخ كه خود سمت مطرانى داشت ، از كسانى بود كه براى گردآورى متطوعين مسيحى در نواحى جنوبى فرانسه به گردش پرداخته بود . در تمام سال 1211 م اين وضع ادامه داشت و دستهدسته متطوعين به
هامش
( 9 ) . البيان المغرب ، القسم الثالث ص 239 ، و نيز رجوع كنيد به المعجب ص 182 . در بعضى از روايات مسيحى سقوط قلعه را در سپتامبر 1210 نوشتهاند :. 81 . p ) 6591 laeR daduiC ( avartalaC ed nedro aL( 10 ) .. 81 . p : avrartalC ed nedrO aL