1
لازم است پيش از ورود به موضوع نظرى به اوضاع اسپانياى مسيحى - در اين روزها كه باز نشانههاى جنگى خونين ميان مسلمانان و مسيحيان در افق ظاهر شده است - بيفكنيم . در سال 591 ه / 1194 م كه نبرد الارك درگرفت ميان ممالك اسپانياى مسيحى اتحاد و همآهنگى نبود ، بلكه پادشاه قشتاله در اين پيكار تنها بود و از اينرو پس از هزيمت ، سلامت را در پيمان صلح با خليفهء مسلمانان يافت ، خليفه هماكنون كه ضرب شست خود را به مسيحيان نشان داده بود از اين پيشنهاد استقبال كرد .
اسپانياى مسيحى پس از نبرد الارك چندى در آرامش و صلح سپرى ساخت . در اين اواخر پيمان صلحى ميان قشتاله و ليون بسته شده بود ، زيرا آلفونسوى نهم پادشاه ليون با شاهزاده برنجيلا دخت آلفونسوى هشتم پادشاه قشتاله ازدواج كرده بود ولى اين صلح ديرى نپاييد ، زيرا پادشاه ليون پس از پنج سال در اثر فشار مستمر پاپ زن خود را رها كرد . از سوى ديگر يكى از اشراف بزرگ قشتاله به نام دون ديگو لوبث دوهارو سرور بسكايه و برادر زوجهء نخستين پادشاه ليون سر برداشته بود و از اهانتى كه به خواهرش دونيا اوراكا رفته بود به خشم آمده لشكر به ناوار برده و بر اراضى قشتاله دست تجاوز گشوده بود . آلفونسوى هشتم با قواى خود به سوى ناوار رفت . پادشاه ناوار سانچو از عاقبت كار بترسيد و دونديگو را از مملكت خود بيرون راند . دونديگو به پدروى دوم پادشاه آراگون پناه برد ولى او نيز از يارىاش سر برتافت . عاقبت مجبور شد به مسلمانان در ولايت بلنسيه پناه برد و از آنجا با ياران خويش ، اراضى آراگون را مورد حمله قرار دهد .
نخستين نتيجهء اين حوادث اين بود كه ميان ناوار و قشتاله در سال 1207 م به مدت پنج سال پيمان صلح بسته شد ، سپس پادشاه قشتاله وارد عمل شد و كوشيد تا ميان پادشاه ناوار و پادشاه آراگون نيز عقد دوستى برقرار گردد . اين پيمان در سال 1209 صورت وقوع يافت و بدينگونه ميان ممالك اسپانياى مسيحى جز مملكت ليون