از شعراى اندلس و مغرب در مجلس او حاضر بودند و مدايح خود مىخواندند و صلات خود مىگرفتند . شاعر برگزيدهء او ابو العباس احمد بن عبد السلام الجراوى كتاب « صفوة الادب و ديوان العرب » را براى او تاليف كرد . ديگر از شعراى دربار او ابو بكر يحيى بن عبد الجليل بن مجبر مرسى اندلسى بود . ابن خلكان مىگويد مدايحى كه ابو بكر يحيى بن عبد الجليل براى او سروده بود در ديوانى گرد آمده است . « 25 » ابو يوسف علاوه بر اين صفات علمى ، مردى بخشنده بود مخصوصا سپاهيان غز و عرب را كه در لشكر او بودند به انعامات و صلات خويش مىنواخت تا همواره به او وفادار بمانند .
خليفه ابو يوسف از آنجا كه در عهد پدرش مقام وزارت داشت در كارهاى ادارى و اجرايى ورزيده شده بود ، به گونهاى كه جزئيات امور نيز از ديدهء او پنهان نمىماند . در احوال عمال ، واليان و قضات نيك مىنگريست و خلافكاران را به سختى مجازات مىنمود . مثلا پس از پيروزى در نبرد الارك در سال 592 ه كه به اشبيليه بازگرديد بعضى عمال را كه مقصر بودند يا اختلاس كرده بودند مجازات كرد و اموالشان مصادره نمود . به امور مالى دولت خود توجه شايان داشت و از جمله كارهاى مهم او در اين مضمار تغيير دينار موحدى و دو برابر كردن وزن آن بود . همچنين به برآوردن بناها و احداث باغها و بستانسراها شوق وافر داشت . در آغاز حكومتش باغها و قصور صالحيه را در جنوب مراكش احداث كرد و شهر رباط الفتح را توسعه داد و قصبهء ( قلعه ) آن را تجديد بنا كرد و بناى باروها و دروازههايش را به پايان رسانيد و مسجدى عظيم با صحنى گسترده در آنجا بساخت .
المراكشى گويد بزرگترين مساجد مغرب بود . منارهء اين مسجد همانند منارهء اسكندريه بود و بدون پلكان از آن بالا مىرفتند ولى عمرش وفا نكرد كه بناى مسجد به پايان آورد .
بقاياى آن هنوز برجاى است و حكايت از عظمت آن دارد ، بويژه منارهء بلند آن بر ساحل دريا خودنمايى مىكند ، و امروز به مناره حسّان ( تور حسان ) مشهور است . « 26 »
ديگر از بناهاى مهم او بيمارستان بزرگ مراكش است كه در نوع خود اولين بنايى بود
هامش
( 25 ) . ابن خلكان ، وفيات الاعيان ج 2 / ص 432 و 494 . ابن ابى زرع روض القرطاس ص 142 .
( 26 ) . المراكشى المعجب ص 150 .