رويارويى اگرچه ميان دو طرف نبردى درنگرفت ولى خليفه همكارى و همدستى ميان قشتاله و آراگون را به عيان مشاهده كرد . از سوى ديگر اين دگرگونى در موقعيت و جبههگيرى آلفونسوى نهم پادشاه ليون و همپيمان موحدين تأثير داشت . از اين قرار كه او به يارى گروهى از سپاهيان موحدين به اراضى قشتاله لشكر كشيده و تا شهر كريون پيش رانده بود و اين درست به هنگامى بود كه موحدين از سمت جنوب به اراضى قشتاله تاخته بودند . چون موحدين دست از جنگ كشيدند و راهى جنوب شدند ، قواى مشترك آراگون و قشتاله سرزمين ليون را مورد حمله قرار دادند و تا كويانسا ( بلنسيه د دون خوان ) پيش رفتند و پادشاه ليون و آن گروه از موحدين را كه به يارىاش رفته بودند در بناونى محاصره كردند . پادشاه ليون حالت تدافعى گرفت و نخواست با دشمن درگير شود . قشتاليان و همپيمانانشان با غنايم بسيار از ليون بازگشتند . پادشاه آراگون به كشور خود رفت و ليون از خطر برهيد .
اندكى پيش از بيرون شدن خليفه ابو يوسف يعقوب از اشبيليه بار ديگر رسولان پادشاه قشتاله بيامدند و خواستار انعقاد قرارداد صلح شدند . خليفه با توجه به اين تطورات اين پيشنهاد را با شروطى قبول كرد . ابن عذارى صاحب البيان المغرب مىگويد كه خليفه گفت كه بايد اين صلح بر طبق شريعت اسلام منعقد گردد . « 11 » از سوى ديگر پاپ پادشاه ليون را به سبب اتحادش با موحدين از مذهب مسيح خارج شمرد و او را از كليسا طرد كرد و پادشاه پرتغال را اجازت داد كه به جنگ او رود . پادشاه ليون به اشبيليه آمد و به خليفه المنصور پناه برد و از او خواست به لشكر و مال يارىاش كند ولى از آنجا كه ميان موحدين و قشتاله پيمان صلح بسته شده بود سعيش به جايى نرسيد .
چون كارها ساخته آمد ، از سوى خليفه فرمان صادر شد كه به مراكش بازگردند .
در اواسط ماه جمادى الاول سال 594 ه / اواخر مارس 1198 م از اشبيليه بيرون آمد و
هامش
( 11 ) . البيان المغرب ، القسم الثالث ص 204 . تاريخ ابن خلدون ، العبر ج 6 / ص 245 . المعجب ص 160 .