درهرحال چون فرناندو پادشاه ليون از حركت سپاه موحدين به سوى بطليوس خبر يافت محاصرهء قاصرش را رها كرد و به ردريگو بازگرديد و چشم به راه حوادث نشست .
در روز پنجشنبهء دهم ربيع الاول خليفه در رأس لشكر خود از بطليوس بيرون آمد و رهسپار شمال غربى بر كنارهء چپ وادى تاجه شد . سپس لشكر موحدين را به سردارى السيد ابو اسحاق والى اشبيليه فرمان داد كه به سوى شنترين پيش رود . آنگاه خود با باقى لشكر از پى او در حركت آمد . لشكر موحدين سراسر ارتفاعات مشرف بر شهر را در ناحيهء جنوب و مشرق گرفتند .
صاحب الروض المعطار مىگويد كه چهل هزار سوار جنگجوى عرب بود و صد هزار سوار از موحدين و متطوعه و اندلسيان . « 4 » بنابراين بزرگترين لشكرى بود كه در عهد ابو يعقوب يوسف به اندلس رفته بود .
براى من ديدار از شنترين ميسر شد . اين شهر در شمال شرقى اشبونه است در پنجاه كيلومترى آن ، بر فراز تپهء مرتفعى بر ساحل راست رود تاجه ، در روبهروى يك نيمدايره . اين شهر در اين عصر كه از آن سخن مىگوئيم يكى از استوارترين شهرهاى بزرگ پرتغال بوده است و در دورهء اسلامى از نظر سوق الجيشى همواره مورد نزاع مسلمانان و مسيحيان . در سال 486 ه / 1093 يكبار به دست مسيحيان افتاد و اين در عصر آلفونسوى ششم پادشاه قشتاله بود . ولى مسلمانان آن را بازپس گرفتند . و مدتى در تصرف آنان ماند . چون مملكت نوپاى پرتغال در عصر آلفونسو هنريكيز توانمند شد ، به شهرهاى اسلامى مجاور دستاندازى كرد ، شنترين و اشبونه را در سال 542 ه / 1147 م در تصرف آورد . در اين ايام اوضاع ولايت غربى اندلس كه بر ضد مرابطين قيام كرده بود ، پريشان بود . بارى از آن زمان شنترين و اشبونه در دست مسيحيان باقى ماند و اكنون موحدين آهنگ بازپس گرفتن آن دو را دارند .
هامش
( 4 ) . الروض المعطار ، صفة جزيرة الاندلس - ص 114 .