خانوادگى به يك جنگ علنى مبدل شد .
هنرى امير پرتغال در اين نزاع براى دست يافتن به اطماع خود جانب پادشاه آراگون را گرفته بود . آلفونسو در خلال اين احوال بر طليطله دست يافته بود و فرمانرواى آن البار هانس بود . آتش جنگ داخلى زبانه كشيد . نيروهاى ليون و قشتاله از سوى اوراكا به حركت درآمدند و نيروهاى آراگون و پرتغال از سوى فرمانروايان آن بلاد پيش آمدند و در كامبودى سبينا در نزديكى سيبولفيدا از اعمال ولايت شقوبيه به يكديگر رسيدند . سردار سپاه قشتاله كنت پدرو دولارا بود . پس از آنكه با هجوم سخت سپاه آراگون روياروى شد از معركه بگريخت و به برغش رفت . همتاى او كنت گومث به جاى او فرماندهى سپاه قشتاله را برعهده گرفت . عاقبت با پيروزى آراگون جنگ پايان گرفت و پيكر كنت و بسيارى از اشراف قشتاله ميان كشتگان بود . اين جنگ در ماه نوامبر سال 1111 م بود .
پس از اين شكست ، سپاه آراگون وارد قشتاله شد و به هرجا رسيد كشتار و تاراج كرد . اسقفهايى كه طرفدار ملكه بودند عزل شدند و سپاهيان به كليساها تجاوز كردند . در اين هنگام اشراف جليقيه از عاقبت كار به وحشت افتادند ، به ملكه پيوستند و آلفونسو ريمونديس را به پادشاهى جليقيه برداشتند و مقرر كردند كه او را نزد مادرش به قشتاله برند . قيم او كنت دوترا و اسقف خلمريث با افواجى بزرگ از سپاهيان همراه او شدند . پادشاه آراگون خبر يافت ، بيامد تا راه بر آنان بگيرد .
ميان دو گروه در نزديكى استرقه جنگى سخت درگرفت . هر طرف مىكوشيد كودك را با خود ببرد . جليقيان شكست خوردند ولى اسقف خلمريث توانست در خلال معركه كودك را برگيرد و بگريزد و به دژ اوسيون به مادرش برساند ، آنگاه هر دو را از راه كوهستان به شنت ياقب برد .
اسقف خلمريث در اين هنگام روح مقاومت بر ضد پادشاه آراگون بود . مردم جليقيه را كه هنوز پايبند اخلاص خود بودند به اتحاد و مقاومت دعوت كرد و هنوز زمانى دراز نگذشته بود كه او و ملكه توانستند نيروى عظيمى را سامان دهند .
همچنين اسقف توانست هنرى امير پرتغال را نيز در كنار خود قرار دهد . زيرا او نيز از تحكمهاى پادشاه آراگون رنجيده بود . اين نيروى متحد براى رهانيدن محاصرهشدگان جليقى رهسپار استرقه شد . چون پادشاه آراگون تفوق سپاه دشمن
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 493
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٤٩٣