شد كه السيد ابو يعقوب يوسف نزد پدر رود . ابو يعقوب به اشبيليه رفت و پس از چند روز درنگ رهسپار مغرب شد و به پدر پيوست و ابو سعيد در قرطبه ماند .
نظر در امور اشبيليه نيز به عهدهء او گذاشته شد . سردار توانمند ابو اسحق براز بن محمد المسوفى در كارها معاون او بود . ابو سعيد ، ابو داود بلول بن جلداسن را امارت اشبيليه داد و امور مالى را به محمد بن معلم سپرد و اين نظم تا زمانى اندك بر دوام بماند .
5
در خلال اين احوال اوضاع مغرب بحرانى شد و از حوادث خطرناك خبر مىداد . عبد المؤمن هنگامى كه خبر پيروزى موحدين را در نبرد سبيكه شنيد در سلا ( الرباط ) بود و عزم آن داشت كه از دريا بگذرد و به اندلس رود و در دريا و خشكى جهاد از سر گيرد . فرمان داد به قبايل و اطراف نامه نويسند و مردم را به جهاد در راه خدا تحريض كنند . و نيز فرمان داد كه كشتيها مهيا كنند . دويست و به روايتى چهارصد كشتى مهياى نبرد شد . در بندر المعموره در ساحل رود سبو در شمال سلا صد و بيست كشتى نگهداشتند و باقى را در ثغور ديگر ، چه در سواحل مغرب و چه در سواحل اندلس . نيز فرمان داد مقادير فراوانى علوفه و ارزاق فراهم آورند . در خلال سال 557 ه كوه كوه علوفه و ارزاق در وادى سبو و در كوههاى مشرف بر آن گرد آمد . همچنين مقادير فراوانى تير و نيزههاى دراز و زره و كلاهخود و سپر و ديگر سلاح نبرد از اطراف افريقيه و مغرب آوردند و آنها را ميان طوايف موحدين و عربهاى موالى و ديگر قبايل تقسيم كردند . « 1 » و آتش شوق جهاد در دلها برافروختند . حمله مسيحيان شهر شنترين در پرتغال به شهر مسلماننشين باجه و قتل مردم و تاراج شهر ، عزم جهاد در دلهاى مردم استوارتر ساخت . مسيحيان در بيست و دوم ماه ذو الحجه سال 557 ه / اول دسامبر سال 1162 م شهر را اشغال كردند
هامش
( 1 ) . ابن صاحب الصلاة ، كتاب المن بالامامه ، برگ 39 . المراكشى ، المعجب ، ص 131 .