او در اين پيكار دوازده هزار سوار و پياده بود . مرابطين با لشكرى كشن به جنگ او شتافتند . در بيرون شهر غرناطه نبرد درگرفت و قاضى ابو جعفر منهزم شد و به قتل رسيد . و ما در اخبار غرناطه از آن ياد كرديم .
ابن صاحب الصلاة روايت ديگرى دارد كه خلاصهاش اين است كه عبد اللّه الثغرى سردارى در شهر كونكه بود . چون شنيد كه ابن حمدين در قرطبه قيام كرده به نزد او رفت و به خدمتش پيوست . در خلال اين احوال از مرسيه خبر رسيد كه ابن الحاج قيام كرده ولى از رياست ملول شده است . ابن حمدين عبد اللّه الثغرى را به امارت مرسيه فرستاد و قاضى ابن ابى جعفر را نيز به عنوان قاضى با او همراه ساخت و اين واقعه در اواسط ماه شوال سال 539 بود . قاضى ابن ابى جعفر شيفتهء آن بود كه خودى بنمايد و به رياست سخت دلبسته بود . مردم را به قتال مرابطين بسيج كرد و به اوريوله برد .
نخست مردم اوريوله را امان داد و چون فرود آمدند غدر كرد و همه را بكشت .
اين امر سبب اشتهار او شد . آنگاه مردم مرسيه را در نهان واداشت كه او را بر خود امير سازند و ابو العباس بن خلال را منصب قضا دهند و عبد اللّه الثغرى را فرماندهى سواران . مردم با او موافقت كردند و چون با او بيعت كردند از فرمانبردارى ابن - حمدين سر برتافت و دعوى استقلال كرد و خود را الناصر لدين اللّه خواند . آنگاه عبد اللّه الثغرى و دو داماد او پسران مسلوقه را در بند كشيد و سردارى خيل سواران را به زعنون يكى از وجوه لشكر داد و براى يارى ابن عبد العزيز در قتال با مرابطين رهسپار شاطبه شد . در غياب او مردم مرسيه بشوريدند و عبد اللّه الثغرى و دو دامادش را از زندان آزاد كردند . قاضى ابن ابى جعفر شتابان به مرسيه بازگرديد و آتش فتنه فرو نشاند . عبد اللّه الثغرى به كونكه گريخت و ابن ابى جعفر به شاطبه بازگشت تا آن جنگ ادامه دهد . آنگاه پس از شكست مرابطين و فرار اميرشان عبد اللّه بن - غانيه ، به مرسيه بازگرديد . اين واقعه در ماه صفر سال 540 ه اتفاق افتاد . ابن ابى - جعفر بار ديگر با سپاه خود به غرناطه رفت تا ابن اضحى را يارى دهد . و چنان كه گفتيم در نبردى كه ميان او مرابطين درگرفت به قتل رسيد . « 1 »
هامش
( 1 ) . ابن الابار ، الحلة السيراء ، ص 218 .