نيز در غرب اندلس شورش كرده بود . كار ابن عزون به سرعت بالا گرفت و دامنهء دولتش تا اركش و سپس تا رنده بسط يافت . در آغاز تحت فرمان ابن حمدين صاحب قرطبه بود . چون اوضاع دگرگون شد و حكومت ابن حمدين سقوط كرد و مجبور شد از قرطبه بيرون رود ابن عزون خلع بيعت كرد و دعوى استقلال نمود .
در اوايل سال 541 ه ابن عزون از دريا گذشت و به مغرب شد و به ديدار خليفه عبد المؤمن نايل آمد . عبد المؤمن در آن هنگام در پاى باروهاى مراكش بود . ابن عزون با او بيعت كرد . ديگر از كسانى كه در اين هنگام نزد عبد المؤمن آمدند ابن حمدين زعيم سابق قرطبه بود « 1 » . آنگاه كه موحدين به اندلس رفتند . ابن عزون و سپاه شريش نخستين گروههايى بودند كه با ايشان ديدار كردند و به آنها پيوستند .
صاحب روض القرطاس روايت ديگر مىآورد . خلاصه آنكه ابو الغمر ( يا چنان كه او به تحريف آورده ابو القمر ) از بنى غانيه بود و سردار سپاه مرابطين در شريش .
چون موحدين بار اول در سال 539 ه وارد اندلس شدند و شهر شريش را به صلح گرفتند ، ابو الغمر با لشكرى كه در اختيار داشت به آنان پيوست . شمار اين سپاه سيصد سوار بود - و بيعت عبد المؤمن اعلان نمود . بنابراين شريش اولين شهر اندلس است كه به اطاعت موحدين درآمد . بدين سبب موحدين مردم شريش را « السابقون الاولون » خواندند . و املاكشان از باج و خراج معاف شد و چون هيئتهاى مردم اندلس به سلام خليفه موحدى مىآمدند ، هيئت شريش نخستين گروهى بود كه در نزد خليفه بار مىيافت . فتح شريش بنابراين روايت در ماه ذو الحجهء سال 539 ه / 1145 م به پايان رسيد « 2 » . ولى ما روايت پيشين را ترجيح مىدهيم .
در آن روايت آمده است كه ابن عزون از شورشيان اندلس بود . سپس از اعمال و حركات او در منطقهء فرنتره و رفتنش به نزد عبد المومن سخن مىگويد ، به گونهاى كه با حدوث ديگر وقايعى كه در اين منطقه در اين برهه از زمان اتفاق افتاده موافق است . ابن الابار و ابن عذارى و ابن خلدون نيز آن را تأييد مىكنند . بدين علل گفتيم
هامش
( 1 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، بخش سوم ص 22 .
( 2 ) . ابن ابى زرع ، روض القرطاس ، ص 132 .