جرجى نداى امان در داد . مردم به سوسه و صفاقس بازگرديدند و براى رهايى زن و فرزند خويش فديه دادند . فرنگان با ايشان نيكى كردند . در اين هنگام نامهاى از روجار رسيد كه ديگر مردم افريقيه را امان ندهند . بدينگونه فرنگان نرمانى بر ساحل افريقيه از طرابلس تا تونس مستولى شدند . « 1 »
چون خليفه عبد المؤمن با سپاه خود ، در اوايل سال 546 ه از سلا به قصد فتح بجايه در حركت آمد و در راه خود جزاير بنى مزغنا را تصرف نمود ، حسن بن على صنهاجى كه در آنجا در بند بود نزد او آمد و با او بيعت كرد بدين اميد كه در سايهء امن او بيارامد . عبد المؤمن مقدمش را گرامى داشت و يكى از دختران او را به زنى گرفت و او را با خود به مراكش برد . با آنكه فرنگان و نورمانها بديننحو ثغور و سواحل افريقيه را به تصرف درآورده بودند ولى عبد المؤمن براى بيرون راندن ايشان موقع را مناسب نمىدانست . زيرا سركوب كردن دشمنان داخلى و استوار ساختن مبانى دولت جديد را بر جدال و آويز با فرنگان و نورمانها ترجيح مىداد . ازاينرو پس از فتح بجايه و پايان دادن شورشهاى عربهاى همپيمان با بنى حماد ، به سلا بازگشت و از آنجا به مراكش رفت تا با حوادث داخلى ديگر روياروى شود .
فرنگان صقلى به اين حد كه پيشروى كرده بودند بسنده ننمودند و هنوز سالى چند از فتح مهديه و ثغور شرقى افريقيه نگذشته بود كه ناوگان ايشان به سردارى فليپ مهدوى در حركت آمد و آهنگ بونه نمود . بونه در مشرق بجايه است - در وسط راه بجايه به تونس - فليپ شهر بونه را محاصره كرد و براى تصرف آن از عربها يارى طلبيد . اين واقعه در ماه رجب سال 548 ه / اكتبر سال 1153 م اتفاق افتاد . با آنكه فليپ مردم بونه را به اسارت گرفت و اموالشان را مصادره كرد ، از جماعت فقها و علما چشم پوشيد و آنان را به حال خود رها كرد تا با زن و فرزند و اموالشان از شهر بيرون روند . اين امر سبب شد كه دشمنانش او را متهم كنند كه مسيحى منافق است و او و يارانش در باطن مسلمانند . بدين اتهام رجار شاه صقليه او را گرفت و به مرگ محكوم نمود ولى پس از اندكى در فوريهء سال 1154 م
هامش
( 1 ) . ابن الاثير ، الكامل ، ج 11 / ص 47 - 49 .