فصل هفتم فتح مهديه و رفتن فرنگان از افريقيه
چون موحدين بجايه پايگاه استوار افريقيه « 1 » را در اواخر سال 547 ه از سوى مغرب تصرف كردند و عبد المؤمن همه عصيانها و توطئههايى را كه برضد او به وجود آمده بود در سال 549 ه پايان داد ، به تينملل بازگرديد و قبر المهدى ابن تومرت را زيارت كرد ، موقعيت را براى آغاز فتوحات تازهاى در افريقيه مناسب يافت . اوضاع افريقيه در اين سالهاى اخير دستخوش يك سلسله تحولات شده بود .
تجاوز فرنگان و نورمانىها صاحبان صقليه بر مرزهاى تونس و سواحل مجاور افزايش يافته بود . اينان از سال 529 ه / 1135 م بر جزيرهء جربه واقع در مدخل خليج قابس پس از مقاومت شديد مردم آن استيلا يافته بودند . سپس در سال 537 ه / 1142 آهنگ طرابلس كردند و با ناوگان نيرومند خويش طرابلس را مورد حمله قرار دادند ولى از مسلمانان شكست خوردند و با دادن تلفات بسيار بازگشتند .
طرابلس در آن هنگام تابع مملكت افريقيه ( تونس ) بود ولى از پادشاه آن امير حسن بن على بن يحيى صنهاجى فرمان نمىبرد . چندى بعد رجار ( روژه ) پادشاه صقليه
هامش
( 1 ) . افريقيه در اينجا به معنى منطقهء تونس است .