فصل ششم دولت موحدين در طريق استحكام
1
جنگ بزرگ پايان يافت و عبد المؤمن بن على به مقصود خويش رسيد .
از سال 535 ه / 1140 م كه سپاه جرار موحدى از تينملل بيرون آمد تا آنگاه كه بر مراكش غلبه يافت هفت سال مىگذشت . در اين هفت سال در انحاء مغرب ؛ در جنوب و شمال و شرق و باز در شمال خونها بر زمين ريخت و لشكر مرابطين پى در پى شكست خورد و لشكر موحدين بر يكيك شهرهاى مهم قلمروشان استيلا يافت تا بالاخره مراكش را به تصرف درآورد و به حيات دولت مرابطى در مغرب خاتمه داد .
اما فتح مراكش نقطه پايان نبود زيرا موحدين براى آنكه دولتى بر مبنايى استوار تأسيس كنند و در برابر دعوت خود ، در جايى با مقاومتى برخورد نكنند و سلطه سياسى خويش را لا اقل در مغرب كه مركز دعوتشان بود بگسترند ، راه درازى در بيش داشتند .
لازم بود كه فتوحات خود را به آن سوى دريا ، به اندلس نيز گسترش دهند .
زيرا دولت مرابطين اگرچه در مغرب سقوط كرده بود ، در اندلس همچنان بر سر پاى بود . سران سپاه و جمعى از سپاهيان كه از مغرب گريخته بودند . اينك در اندلس