هنوز موحدين بر گرد شهر كاملا استقرار نيافته بودند كه مرابطين به قصد قتال بيرون تاختند . اساس لشكر مرابطين پنج هزار و پانصد سوار بود و شمار كثيرى پيادگان . فرماندهى اين سپاه را اسحاق بن ينتان و محمد بن يانجالا بر عهده داشتند . مرابطين بر مراكز موحدين حمله را آغاز كردند . البيذق مىگويد كه اين جنگ چهار روز ادامه يافت . روز پنجم عبد المؤمن جمعى را در نهانجايهايى به كمين نهاد . مرابطين برطبق عادت به قتال بيرون آمدند و با شمار اندكى از سپاهيان موحدين روبهرو شدند . مرابطين از تفوق خود بر آنان مغرور شده بودند .
ناگاه آنان كه در كمين بودند بيرون تاختند و بر مرابطين زدند . مرابطين در حال منهزم گشتند و به سوى باروهاى شهر روى نهادند . تا خود را به باب دكاله يا باب الشريعه رسانيدند جمع كثيرى از ايشان بر خاك هلاك افتادند . موحدين بيش از سه هزار اسب به غنيمت گرفتند . بقيه نيز خود را به درون شهر كشيدند . « 1 »
در خلال اين مدت رؤساى قبايل پىدرپى به موحدين مىپيوستند و اظهار اطاعت مىكردند . از جمله اينان زعماى شورشگر اندلس بودند ، چون ابو الغمر بن عزون كه در شريش شورش كرده بود و ابن حمدين كه در قرطبه علم مخالفت برافراشته بود . جمعى ديگر از زعماى اندلس كه كوكب بخت مرابطين را در حال افول مىديدند ، رسولان خويش نزد عبد المؤمن فرستادند « 2 » . پس از اين شكست ديگر ميان دو فريق نبردى درخور ذكر رخ نداد . جز آنچه البيذق حكايت مىكند كه ابن ينتان گاهگاهى جنگ درمىپيوست . ولى در همان اوان موحدين زعيم بنى ينتان را كه به موحدين گراييده بود نزد اسحاق بن ينتان فرستادند . اسحاق نيز به وسيلهء او اظهار اطاعت كرد و با ياران خويش از شهر بيرون آمد و به موحدين پيوست . « 3 »
محاصرهء مراكش بيش از نه ماه به طول انجاميد . موحدين محاصره را هر
هامش
( 1 ) . اخبار المهدى بن تومرت ، ص 102 و 103 . ابن عذارى ، البيان المغرب ( از ابن صاحب الصلاة ) بخش سوم ص 22 . الحلل الموشيه ، ص 103 .
( 2 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، بخش سوم ص 22 .
( 3 ) . اخبار المهدى بن تومرت ، ص 103 .