در امان ماند . عبد الملك عماد الدوله در كشور كوچك خود بيست سال حكومت كرد .
در ماه شعبان سال 524 ه / 1130 م در دژ روطه بمرد . در اين روزها سرقسطه به دست مسيحيان افتاده بود و آلفونسوى محارب فرمانرواى بلامنازع اين نواحى بود . روايت ديگرى هست حاكى از اينكه عماد الدولة بن هود در تحت فرمان مرابطين همچنان در سرقسطه به حكومت خويش ادامه داد ، تا آنگاه كه سرقسطه به دست آلفونسو افتاد .
آنگاه به روطه گريخت « 1 » . اين روايت ضعيف است زيرا روايت ديگرى آن را تأييد نمىكند . از سوى ديگر با آنچه پيش از اين گفتيم كه سرقسطه از زمانى كه ابن الحاج سردار مرابطين بدان داخل شد تا هنگامى كه به دست مسيحيان افتاد - سال 512 ه 1118 م - همچنان در تحت فرمان مرابطين بوده است ، مخالف است .
چون عماد الدوله بمرد ، در امارت روطه و اعمال آن پسرش ابو جعفر احمد بن عبد الملك به جايش نشست و به سيف الدوله و المستنصر باللّه ملقب شد . او را المستعين باللّه نيز مىگفتند . ابو جعفر احمد همانند پدر با مسيحيان پيوندى مودتآميز داشت و در زير چتر حمايت آلفونسوى محارب پادشاه آراگون درآمده بود . ولى زمانى دراز نگذشت كه تحمل يوغ آراگون بر او گران آمد و چنان ديد كه به ناحيهء ديگرى از اسپانياى مسيحى روى آورد ، ناحيهء قشتاله . پادشاه قشتاله جوانى بود به نام آلفونسو ريمونديس كه در روايات عربى او را ادفنش بن رمند ، به نام پدرش ريموند بورگنى ياد مىكنند و او را سليطين - يعنى پادشاه كوچك - مىخوانند ، زيرا هنگامى كه به پادشاهى رسيد كودكى بيش نبود . پس از مرگ مادرش اوراكا در سال 1129 م پادشاه ليون و قشتاله شد ، در حالىكه هنوز سن او به بيست و يك سالگى نرسيده بود .
آلفونسو ريمونديس ، پس از آنكه نبرد ميان او و خصم و رقيبش آلفونسوى محارب ، شوى سابق مادرش با پيروزى او سپرى گرديد ، سرور نيرومند قشتاله شد .
آلفونسو ريمونديس براى سيف الدوله همپيمان زورمندترى جلوه نمود .
روايات لاتينى سيف الدوله را نيك مىشناسند و او را « سفادولا »
alodafaZ
مىخوانند . اين روايات مىگويند كه سيف الدوله انديشهء همپيمانى با پادشاه قشتاله و قرار گرفتن در زير پرچم او را با فرزندان و وزيران خويش در ميان نهاد . آنان
هامش
( 1 ) . ابن الكردبوس ( مخطوط سابق الذكر ، برگ 165 ب ) .