از شاخههاى ابرو را اشغال كرده بودند . بزرگترين شهرهاى آن لارده و افراغه و مكناسه بود در ملتقاى ابرو و سجرى . همچنين منطقهء بعد از آن در طول رود ابرو تا مصب آن در ثغرطرطوشه . آلفونسو مىخواست مسلمانان را از آن منطقه كوچ دهد تا مملكتش از طريق طرطوشه به درياى مديترانه متصل شود . طركونه در شمال طرطوشه بود كه از چهل سال پيش به دست مسيحيان افتاده بود و به ياد داريم كه اين شهر در ايام حكومت بنى هود جزء بلاد سرقسطه بود . چون المقتدر بن هود ، در سال 474 ه / 1081 م درگذشت ، مملكتش ميان دو پسرش يوسف مؤتمن و برادرش منذر تقسيم شد . منذر بن هود جانب شرقى مملكت سرقسطه را كه دو شهر مرزى طركونه و طرطوشه در آنجا بود در اختيار گرفت . منذر بن هود در سال 483 ه / 1090 م بمرد و پسر خردسالش سليمان ملقب به سعد الدوله جاى او را گرفت . كنت رامون - برنگر دوم امير برشلونه و پشت سر او كشيشان قطلونيه درصدد آن بودند كه طركونه را از مسلمانان بستانند تا چنان كه پيش از آن بوده است مركز اصلى كليساى قطلونيه شود . در اينرو به پاپ اوربانوس دوم كه محرك نخستين جنگ صليبى مشرق بود نامه نوشتند . پاپ از تصميم آنان جانبدارى كرد و مبارك باد گفت و بر آن حركت نيز وجههء جنگهاى صليبى داد و براى كسانى كه در اين جنگ شركت كنند بسيار وعدههاى ثواب داد و به همهء امراء و بارونها و شواليهها و رجال دين كه در بلاد مجاور بودند نامه نوشت و آنان را به شركت در اين جنگ دعوت كرد . بدينگونه حملهء صليبى عظيمى برضد طركونه آغاز شد . سپهسالار اين لشكر رامون برنگر بود . مرگ منذر بن هود در چنين موقعيتى جنگجويان مسيحى را در كارشان دليرتر ساخت . حمله به طركونه آغاز شد و شهر به سهولت از دست مسلمانان بيرون رفت ( 1110 م ) زيرا وسائل دفاعى شهر ضعيف بود و المستعين بن هود هم به يارى آن برنخاست و سپاه مرابطين كه به سوى شمال در حركت آمده بود هنوز به ثغراعلى نرسيده بود .
با سقوط طركونه به دست امير برشلونه و ضميمه شدن آن به مملكت قطلونيه ، از ثغور قديم مملكت سرقسطه جز طرطوشه باقى نمانده بود . آلفونسوى محارب چشم به طرطوشه دوخته بود ولى مجبور بود پيش از رسيدن لشكرش به آنجا با مرابطين بارها به زد و خورد پردازد . زيرا مرابطين بر دو منطقهء لارده و افراغه سيطره
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 110
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص١١٠