بر گرفته از آيهء 20 سورهء هود .
عبد اللّه بن حسن ، مراد عبد اللّه بن حسن بن حسن بن على ( ع ) است .
مغيرة بن مقسم ضبّى مردى نابينا و از ثقات راويان بود . در سال 136 درگذشت . ( طبقات ابن سعد . ط ليدن 6 / 235 و تقريب التهذيب 2 / 270 ) .
قدامة بن عتّاب كوفى از على ( ع ) روايت مىكند .
كناسه از محلههاى كوفه است ( بنگريد به معجم البلدان ياقوت ) .
ابو المغيره عبد اللّه بن ابى هذيل كوفى ، از روات ثقه بود . در زمان امارت خالد بن عبد اللّه القسرى بر عراق ، درگذشت . ( طبقات ابن سعد 6 / 78 و تقريب التهذيب 1 / 458 و تهذيب التهذيب 6 / 62 )
ابو الاشعث عنزى پسر عبد اللّه بن ابى هذيل است كه ذكر آن گذشت . رك به شمارهء 70
ابو اسحاق عمرو بن عبد اللّه همدانى سبيعى از راويان ثقه بود و مردى عابد در سال 129 درگذشت . ( تقريب التهذيب و نيز بنگريد به الغارات ، محدث ، صفحهء 702 ) . - م .
عباد بن عبد اللّه اسدى كوفى ، از على ( ع ) روايت مىكند . ( ميزان الاعتدال ) .
سوادة بن حنظلهء قشيرى بصرى از راويان ثقه و صادق است ( تقريب التهذيب 1 / 339 ) .
زيد بن وهب از نخستين كسانى است كه خطبههاى على و كلمات او را جمع كردهاند . ( بنگريد به مصادر نهج البلاغه 1 / 51 ) .
ابو سعيد دينار تيمى . از على ( ع ) روايت مىكند ( رك ، محدث ؛ الغارات صفحهء 715 )
« مرد شكنبه » تركيبى است فارسى درى . معلوم مىشود در آن زمان در كوفه زبان فارسى رواج داشته و اين امر به سبب مهاجرت ايرانيان به آن شهر بوده است . - م .
حارث بن عبد اللّه اعور همدانى . از تابعين و از اصحاب على بود . از على بسيار روايت كرده و چند خطبه را نيز نقل نموده است . ( طبقات ابن سعد 6 / 116 و مصادر نهج البلاغه و اسانيده 1 / 48 ) .
مراد فربه جلوه دادن گوسفند است ، با دميدن در زير پوست آن پس از سر بريدن .
نعمان بن سعد بن حبته يا حبتر انصارى كوفى ، از على ( ع ) روايت مىكند . ( ميزان الاعتدال 4 / 265 )
عبيد اللّه بن ابى رافع غلام حضرت رسول ( ص ) . او و برادرش على بن ابى رافع هر دو كاتب على ( ع ) بودند . على بن ابى رافع و عبيد اللّه بن ابى رافع از مؤلّفان اوليه هستند . از آثار عبيد اللّه است : كتاب قضايا امير المؤمنين و كتاب من شهد مع امير المؤمنين حروبه الثلاثة من الصحابة و از تأليفات على بن ابى رافع است : كتاب الوضوء و الصلاه ( فهرست شيخ طوسى ص 107 . و مصادر نهج البلاغه و اسانيده 3 / 196 ) .
عاصم بن ضمرهء سلولى ، از على روايت مىكند . در عهد امارت مروان ، در كوفه وفات كرد . از راويان ثقه است . ( طبقات ابن سعد 6 / 155 ) .
شادروان محدث احتمال داده كه در روايت تحريفى رخ داده و در اصل چنين بوده : « عن ابى بكر بن عياش عن المغيرة بن مقسم الضبى عن أبيه مقسم الضبى » .
نامى كه امير المؤمنين على ( ع ) به يكى از چهار طبقهء شيعهء خويش داد و خميس به معنى لشكر است از آن جهت كه پنج ركن دارد : مقدمه ، قلب ميمنه ، ميسره و ساقه . ( لغتنامه ) .
عبد الرحمن بن ابى ليلى ، انصارى مدنى از ثقات راويان است و از اصحاب امير المؤمنين ( ع ) ( تقريب التهذيب )
رك به شمارهء 39 .
سالم بن ابى الجعد رافع غطفانى اشجعى از راويان ثقه بود به سال 100 درگذشت . ( تقريب التهذيب 1 / 279 )
صالح بن عبد اللّه البربرى رقى . از ابو حنيفه روايت مىكند و به زهد اشتهار دارد و در زهديات سخنانى ( ميزان الاعتدال 2 / 109 ) .
الغارات ( فارسي ) — صفحة 242
مساهمون: إبراهيم بن محمد الثقفي الكوفي
ص٢٤٢