حكيم غلام حسنين در 17 ربيع الاوّل 1245 ه . / 1829 م . در كنتور متولّد شد .
ذاكر حسين نام تاريخى اوست . سلسلهء نسب او به سادات كاظمى نيشابور مىرسد . وى نه تنها در علم طبّ بينشى عميق داشت بلكه در منطق و فلسفه و رياضيات و شيمى و موسيقى و هيپنوتيزم هم استاد بود . در سال 1864 م . چند سؤال رياضى را با روش قديمى حلّ كرد و چند سؤال را بدون حلّ با تقاضاى معلّمى پيش مدير آموزش و پرورش فرستاد و نوشت كه اين سؤالها را بفرستيد ( دانشگاه ) كمبريج حل كند .
سؤالهاى او را به لندن فرستادند . در هند نيز متخصّصان انگليسى آموزش و پرورش صلاحيّت و استعداد او را قبول كردند . در هيپنوتيزم به قدرى مهارت داشت كه از اين طريق بسيارى از بيمارىهاى كهنه و مزمن را با موفّقيّت معالجه كرد . فقط نويسنده نبود و به مطب و معالجه نيز علاقهء كامل داشت و تا آخر حيات مطب داشت . اميران و حكّام ايالات او را براى معالجه دعوت مىكردند و مهاراجهء كشمير او را براى معالجهء بيمارى قند دعوت كرده بود . به صنايع علاقهء خاصّى داشت و كارخانههاى مختلف توليد نيل و براكس و صابون و شكر و پنير در سطح وسيعى تأسيس كرده بود . به شيمى چنان علاقه داشت كه اصول اكسيرى بسيارى از كتابها را از حفظ داشت . شاگردان براى تحصيل شيمى از راههاى دور پيش او مىآمدند . رئيس انجمن شيمى جونپور بود . چند كتاب شيمى عربى را به اردو ترجمه كرده است . علم و عمل به ندرت در يك نفر جمع مىشود ولى او جامع خوبىها بود و در هفتاد علم مختلف استاد بود . به نهضتهاى ملّى و طبّى علاقه داشت . با كنفرانس طبّ يونانى سراسرى هند لكنهو
( All India Unani Tibbi Conference Lucknow )
كه شفاء الملك حكيم عبد الرشيد در رأس آن بود ، ارتباط داشت . شرححال او به چاپ رسيده است و با مطالعهء آن به شخصيّت بىمانند او مىتوان پى برد . در 13 ربيع الاوّل 1337 ه . / 17 دسامبر 1918 م . در فيضآباد درگذشت و در وطن اجدادىاش كنتور به خاك سپرده شد .