به پيامبر خدا عرض كرد غير از شما چگونه كسى زينت آسمانها و زمينها مىتواند باشد ؟
پيامبر خدا در پاسخ فرمودند : أبيّ ! سوگند به آن خدائى كه مرا به حق به رسالت خود ، مبعوث نموده است مقام و عظمت حسين در آسمانها بيشتر است از آنچه در زمين مىباشد و بر عرش الهى نبشته شده است « حسين ( ع ) چراغ هدايت و كشتى نجات است » « 1 »
باز شيخ جليل القدر و موثّق ، علىّ بن محمد خرّاز قمى با سند معتبر خود از ابو هريره روايت كرده است : « كه من نزد پيامبر خدا ( ص ) بودم ابو بكر ، عمر ، فضل بن عبّاس ، زيد بن حارثه و عبد الله بن مسعود نيز حضور داشتند كه در اين هنگام حسين بن على ( ع ) وارد شد ، پيامبر خدا ( ص ) او را گرفت و عنايت خاصّ خود قرار داد او را بوسيد سپس فرمود : « حزقّه حزقه ، ترقّ عين بقّة » « 1 » سپس دهان خود را بر دهان او گذاشت و فرمود خدايا من او را دوست مىدارم تو هم او را دوست دار ! و دوست دار كسانى را كه او را دوست داشته باشند ، حسين ! تو امام فرزند امام و پدر پيشوايان نهگانه هستى نه نفر از نسل تو پيشوايان نيكوكار و ابرار مىباشند . « 2 »
روايت علّامهء مجلسى مرحوم علّامه مجلسى در بحار الأنوار ضمن حديث طبرانى با سندهاى نيكو از ابو هريره نقل مىكند كه با اين دو گوش خودم شنيدم و با اين دو چشم خود ديدم كه پيامبر خدا در روى دو كف دست خود حسن و حسين را گرفته بود و آن دو را نوازش كودكانه مىنمود و مىگفت . « حزقّه حزقه ، ترقّ عين بقّة » و كودك را بالا مىبرد و قدمهاى او را روى سينه مىنهاد سپس به او مىگفت : « دهن خود را باز كن سپس آن را مىبوييد آنگاه مىفرمود : « خدايا هر كه او را دوست بدارد من او را دوست مىدارم . . . »
نزديك به چنين عبارتى بزّاز نيز برخى از اين حديث را روايت كرده است گويشى است كه در نوازش كودك در عرف عرب انجام مىگرفت .
هامش
( 1 ) - علىّ بن محمد بن على خزّاز قمى فرمود در وثوق از اصحاب ما مىباشد كنيهاش ابو القاسم فقيه وجيه اثر فقهى او « الإيضاح » ، « الأحكام الدينيّه » و « الكفايه » مىباشد او از شاگردان شيخ صدوق ( ره ) بوده است .
( 2 ) - علىّ بن محمد بن على خزاز قمى فرد مورد وثوق از اصحاب ما مىباشد كنيهاش ابو القاسم فقيه وجيه اثر فقهى او « الإيضاح » « الأحكام الدينيّة » و الكفايه مىباشد او از شاگردان شيخ صدوق ( ره ) فرموده است .