سبب بىاشتهايى وجود مادهء تر و چسبنده در معده است ، زيتون آبى ( ثمر درخت زيتونى كه آبيارى شده و ديمى نيست ) بخورند ، اندكى ماهى نمكسود بخورند ، سركهء پياز دشتى را جرعه جرعه ، كمكم و به تدريج بنوشند . نبايد به هيچ وجه زعفران داخل غذاشان باشد .
ساير اشتهاآورها كه براى بيماران نورسته از بىاشتهايى مفيد فايدهاند :
1 - نمك خودمانى كه چاشنى هر غذايى است و بهترين اشتهاآور است .
2 - كبر خوشبو شده .
3 - نعناع .
4 - پياز .
5 - زيتون كه ذكر شد .
6 - فلفل .
7 - ميخك .
8 - خولنجان .
9 - سركه .
10 - در سركه پروريدهها و سركه بركشيدهها . ( خيار ترشى و سبزى ترشى و غيره ) .
11 - آبكامه .
12 - پياز و سير با كمى صمغ انگدان .
13 - ماهى آبه ( ماهيهاى ريز نمكسود ) ، كه هم اشتهابرانگيز است و هم دهانهء معده را تميز مىكند .
داروهاى اشتهابرانگيز :
1 - داروى تركيب شده از افشرهء به و عسل و فلفل سفيد و زنجفيل .
2 - براى به اشتها بازگرداندن كسانى كه از اثر سوء مزاج گرم يا از اثر تب بىاشتها شدهاند ، گوارش « به » كه با سيب تركيب شده است و در اقرابادين آمده است .
3 - داروى ديگرى هست كه اشتهابرانگيز است و مانع به هم آمدن معدهء بىاشتهايانى است كه معدهشان خوراك را نمىپذيرد ، رب نعناع مىباشد كه مواد تركيبى آن از اين قرار است :
نسخه : انار ترش را درسته با پوستش بكوب و بفشر ، از افشرهاش يك جزء ، آب افشرهء نعناع نيم جزء ، شهد عسل بدون موم ، يا شكر نيم جزء ، همه را درهم ريز و بر آتش نرم و سبك بگذار آهسته بجوشد تا به قوام آيد ، مقدار تناولى ناشتا يك درهم .
اگر بيمار اشتهايش را به سبب حرارت مزاج از دست داده است شايد از نوشيدن آب سرد بر سر اشتها آيد ؛ اما نبايد آب آن اندازه زياد و سرد باشد كه گرماى سرشتى را نيز با خود ببرد و سر به نيست كند .
ربهاى ترشمزه بخورند خوب است . براى گرممزاجان اشتها از دست داده نوشيدن آب انار با روغن گل محمّدى بسيار خوب است و آزمايش شده است . بهويژه گرممزاجانى كه سوء مزاج