مسأله 313 - اگر بعد از نماز شك كند كه وضوء گرفته يا نه نماز أو صحيح
است ولى بايد براي نمازهاى بعد وضوء بگيرد .
مسأله 314 - اگر در بين نماز شك كند كه وضوء گرفته يا نه ، نماز أو باطل
است وبايد وضوء بگيرد ونماز را بخواند .
مسأله 315 - اگر بعد از نماز شك كند ، كه قبل از نماز وضوى أو باطل شده يا
بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است .
مسأله 316 - اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مى ريزد يا
نمى تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت
نماز تا آخر آن به مقدار وضوء گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مى كند ، بايد نماز
را در وقتي كه مهلت پيدا مى كند بخواند واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب
نماز است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد
وكارهاى مستحب آن مانند اذان واقامه وقنوت را ترك نمايد .
مسأله 317 - اگر به مقدار وضوء ونماز مهلت پيدا نمى كند ودر بين نماز
چند دفعه بول يا غائط از أو خارج مى شود ، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضوء
بگيرد سخت نيست ، بايد ظرف آبى پهلوى خود گذارد وهر وقت بول يا غائط از
أو خارج شد فورا وضوء بگيرد وبقيه نماز را بخواند .
مسأله 318 - كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از أو خارج مى شود كه
وضوء گرفتن بعد از هر دفعه براي أو سخت است ، اگر بتواند مقدارى از نماز را با
وضوء بخواند ، بايد براي هر نماز يك وضوء بگيرد .
مسأله 319 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مى شود اگر نتواند
هيچ مقدار از نماز را با وضوء بخواند ، مى تواند به يك وضوء براي نمازهاى
متعدد اكتفاء نمايد .
مسأله 320 - اگر مرضى دارد كه نمى تواند از خارج شدن باد جلوگيرى
كند ، بايد به وظيفة كساني كه نمى توانند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 55
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٥٥