كه در بين نماز وقت داخل شده ، نماز أو صحيح است .
مسأله 751 - اگر انسان ملتفت نباشد كه بايد با يقين به داخل شدن وقت ،
مشغول نماز شود ، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را در وقت خوانده
نماز أو صحيح است . واگر بفهمد تمام نماز را پيش از وقت خوانده ، يا نفهمد كه
در وقت خوانده يا پيش از وقت ، نمازش باطل است . بلكه اگر بعد از نماز بفهمد
كه در بين نماز وقت داخل شده است ، بايد دوباره آن نماز را بخواند .
مسأله 752 - اگر يقين كند وقت داخل شده ومشغول نماز شود ودر بين نماز
شك كند كه وقت داخل شده يا نه ، نماز أو باطل است . ولى اگر در بين نماز يقين
داشته باشد كه وقت شده ، وشك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه
نمازش صحيح است .
مسأله 753 - اگر وقت نماز بقدرى تنگ است ، كه به واسطه بجا آوردن بعضي
از كارهاى مستحب نماز ، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مى شود ، بايد آن
مستحب را بجا نياورد ، مثلا اگر به واسطه خوانده قنوت ، مقدارى از نماز بعد از
وقت خوانده مى شود ، بايد قنوت نخواند .
مسأله 754 - كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز
را به نيت أداء بخواند ، ولى نبايد عمدا نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد .
مسأله 755 - كسى كه مسافر نيست ، اگر تا مغرب به اندازه خواندن پنج
ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز ظهر وعصر هر دو را بخواند واگر كمتر وقت
دارد ، بايد فقط نماز عصر را بخواند وبعدا نماز ظهر را قضاء كند . وهمچنين اگر
تا نصف شب به اندازه خواندن چهار ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز مغرب
وعشاء را بخواند واگر كمتر وقت دارد ، بايد فقط عشاء را بخواند وبعدا مغرب را
قضاء نمايد .
مسأله 756 - كسى كه مسافر است اگر تا مغرب به اندازه خواندن سه ركعت
نماز وقت دارد ، بايد ظهر وعصر را بخواند واگر كمتر وقت دارد ، بايد فقط عصر
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 135
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص١٣٥