دادن از كارهاى پوشيده است پيش از آن كه پديد آيند مانند اين كه به امير مؤمنان - بر او درود بادا - گفت پس از من با پيمانشكنان ( ناكثين ) و بيدادگران ( قاسطين ) و از دين بيرونروندگان ( مارقين ) جنگخواهى كرد ، و به او فرمود تو پستان دارى را خواهى كشت « 1 » و در كار سهل بن عمرو فرمود تو به سوى مانند آن زن خوانده خواهى شد و خواهى پذيرفت ، و به عمار بن ياسر - خدايش بيامرزد - فرمود : تو را گروهى سركش و نافرمان خواهند كشت ، و به عايشه فرمود سگان حوآب « 2 » بر تو بانگ خواهند زد ، پس آنچه در اين سخنان از آن آگاهى داده شده بود ، به همان گونه سر زد .
و كسى نمىتواند بگويد اينها ، كارهائى هستند كه مردم كمى از آن آگاهى دادهاند ، و نادرستى اين سخن براى آن است كه گروههاى بىشمار از مسلمانان هرگروهى از گروه پيش از خود ، آنها را شنيده است ، و اين آگهىها هميشه ميان مسلمانان ، همگانى و پراكنده بوده است ، و بيشتر اين معجزها پيش گروههاى بسيار سر زده است و پس از آن هريك از گروههاى پىدرپى آن را از گروه پيش از خود شنيده است و از آنها براى ديگران برده است و پارهاى از كسانى كه مىگويند آگهىها اگر از گروههاى پىدرپى برسد دانش بىگمان و آشكار فراهم مىكند ، گفتهاند سر زدن اين كارها آشكار و بىگمان دانسته شده است ، مانند آمدن درخت و ناليدن تنهء درخت و خبر ميضاة « 3 » . و آنچه پيش ما دربارهء همهء اينها درست است اين است كه اين آگهىها به دستآوردنى مىباشند و ضرورى نيستند .
پس اگر بگويند : چه دليلى داريد : اين كارهائى كه از آن آگهى داده شده است بدون دستآويزها ، و به تيزدستى و چشمدزدى سر نزده باشد تا بگوئيد اينها درست و معجز مىباشند .
هامش
( 1 ) ذو الثديه لقب دو نفر است يكى جرقوس بن زهير بزرگ خوارج و ديگر عمرو بن عبدود است كه به دست امير مؤمنان كشته شد ( منتهى الارب ) .
( 2 ) منزلى است نزديك بصره .
( 3 ) خبر جوشيدن آب از ميان انگشتان پيمبر در طشت است كه ذكر شد .