از دارائى خود كودك بگيرد ، و همانا پيمبر كه بر او درود بادا ، فرموده است : خداوند برتر از همه ، براى گوسفند بىشاخ ، از گوسفند شاخدار ، داد مىگيرد ، و با پذيرفتن اين سخن ، هيچ زشتى به جاى نخواهد ماند .
و سزاوار شدن دريافت تاوان پايانپذير است ؛ زيرا اگر بستانكارى تاوان هميشگى باشد ، در جاهائى كه برخورد مىكنيم ، بايد خوب نباشد كه براى سودهاى پايانپذير ، دردناكى را برخود هموار كنيم ، آنچنان كه برخود هموار كردن دردناكى ، بدون دريافت كردن تاوان ، خوب نيست ؛ زيرا برخود هموار كردن دردناكى براى سودبردن يا چيزى به مانند سود بردن خوب است ، و همانا مىدانيم كه بر خود هموار كردن دردناكىها براى بردن سودهاى پايانپذير ، خوب است .
و با پذيرفتن اين سخن چنين نيست كه با آگاه نبودن از اندازهء پاداش ، دشوارى فرمانبرداريها را نبايد برخود هموار كرد ؛ زيرا روى خوبى فرمانبرداريها و اينكه بايد آنها را انجام داد ، پاداش گرفتن نيست ، هرچند سزاوار شدن گرفتن پاداش ، ناگزير ، از آن به بار مىآيد . بلكه براى فرمانبرداريها روىهاى جداگانهاى است ، كه از آن روىها بايد آنها را انجام داد ؛ و همانا برخود هموار كردن دشوارى ، براى گرفتن تاوان خوب است ، پس بايد آگاه نبودن از چگونگى تاوان ، در خوبى برخود هموار كردن سختى اثر داشته باشد « 1 » آيا نمىبينى گاهى ، كسى كه هيچ
هامش
( 1 ) خلاصهء مطالب اين قسمت تفاوتهاى ما بين ثواب با عوض است و آن اين است كه دشواريهاى قهرى و خودبهخود را كه از قبيل بيماريها ، گرسنگى و برهنگى ، مرگ خويشان و ياران ، و دشواريهاى ديگر زندگى باشد ، اميد گرفتن تاوان كه آيندهء خوب دنيوى يا خوشگذرانى آخروى و نعمتهاى بهشتى مىباشد ، تسكين مىدهد ، و به همين اميد رنجها تحمل مىشود ، اما عبادتها كه با قصد و عمد انجام داده مىشود ، در برابرش ، ثواب كه بزرگى معنوى و بالا رفتن ارزشهاى غيرمحسوس است ، نصيب شخص مىگردد ، و ميان عوض با ثواب ، تفاوتهاى بسيار موجود است ، يكى اين است كه هنگام تحمل