وليد بن يزيد ، يحيى بن زيد را نكشت و در خراسان بر دار نكرد ؟ آيا ابن زياد فرومايه ، مسلم بن عقيل را نكشت ؟ آيا يزيد بن معاويه ، حسين بن على ( ع ) و اهل بيتش را نكشت ؟
آيا حرم رسول خدا را نزدش به اسارت نبردند و آنان را در جايگاه اسيران نگه نداشتند ؟ « 1 »
9 . رضايت يزيد به قتل حسين ( ع ) پس از شهادتش
سعد تفتازانى گويد : حقّ اين است كه رضايت يزيد به قتل حسين ( ع ) و شادمانى او و اهانت او به اهل بيت رسول خدا ( ص ) ، از امورى مىباشد كه به نحو تواتر به دست ما رسيده است . « 2 »
شبراوى گويد : ابوالفضل گفت : پس از رسيدن سر شريف به دمشق آن را درون طشتى در برابر يزيد نهادند و او با چوب دستى بر لب و دندان شريفش مىزد . آنگاه دستور داد مدت سه روز آن را در دمشق به دار زدند . او از كار ابن زياد تشكّر كرد و عزّت و احترامش را به جايى رساند كه بر زنان وى وارد مىشد . « 3 »
سبط ابن جوزى گويد : يزيد ابن زياد را نزد خويش فرا خواند و اموال بسيار و تحفههاى بزرگ به او بخشيد . او را نزديك نشاند و منزلتش را بالا برد و او را نزد زنانش برد و نديم خويش ساخت . شبى مست كرد و به آوازه خوان گفت : بخوان ، آنگاه خودش بالبداهه گفت :
مرا شربتى بنوشان كه قلبم را سيراب كند ،
آنگاه پر كن و ابن زياد را جامى همانند آن بنوشان ؛
كسى كه راز دار و امانتدار من و عهده دار غنيمت و جهاد من است .
قاتل خارجى يعنى حسين ( ع ) و نابود كنندهء دشمنان و حسودان است . « 4 »
از نشانههاى رضايت يزيد ، بايد فرمان او را مبنى بر نصب سر شريف امام ( ع ) بر در سراى خويش بر شمرد . « 5 »
هامش
( 1 ) . دائرة المعارف ، ج 4 ، ص 421 .
( 2 ) . الاتّحاف بحبّ الاشراف ، ص 62 .
( 3 ) . همان ، ص 69 .
( 4 ) . تذكرة الخواص ، ص 29 .
( 5 ) . مقتل خوارزمى ، ج 2 ، ص 74 .