گرفت و آن را مىبوييد و مىگريست و مىفرمود : خداوندا ، در قاتل فرزندم تبركى قرار مده و او را در دوزخ جاى ده ! « 1 »
قاتل ، شخص يزيد است
بدون شكّ ، همان طورى كه يك كار به كنندهء مستقيم آن نسبت داده مىشود ، به كسى كه اسباب و وسايل آن را فراهم كرده نيز منسوب مىگردد . مثل اين كه گفته مىشود : فلان فرمانده كشور را گشود . هر چند او در ميدان حاضر نشده و پيروزى به دست لشكريانش حاصل شده است ، اما به دليل اين كه فرمان را صادر كرده به او نسبت داده مىشود . در فاجعه كربلا نيز دلايل قوى بسيارى وجود دارد مبنى بر اينكه قاتل يزيد است ، چرا كه فرمان كشتن امام حسين ( ع ) و جنگ با آن حضرت را او صادر كرد .
بنا بر اين ، همهء آنچه دربارهء قاتل امام حسين ( ع ) و خوارى او در دنيا و كيفرش در آخرت نقل شده يزيد را هم شامل مىشود ؛ زيرا او فرمانده كل بود و در حقيقت فرماندهى قاتلان حسين ( ع ) را بر عهده داشت . نسبت عبيدالله زياد به يزيد درست مانند نسبت شمر و عمر سعد به عبيدالله زياد است ؛ و در نتيجه عنوان قاتل شامل وى نيز مىگردد . براى اثبات اين موضوع شواهد تاريخى نيز وجود دارد .
شواهد تاريخى بر قاتل بودن يزيد
نگاهى بر صفحات تاريخ نشان مىدهد كه دلايل بسيارى براى اثبات موضوع وجود دارد و ما در اينجا به برخى از آنهااشاره مىكنيم :
1 . فرمان يزيد به وليد بن عتبه براى كشتن امام حسين ( ع )
يزيد به وليد بن عتبة بن ابى سفيان ، كارگزار خويش در مدينه فرمان داد اگر حسين ( ع ) بيعت نكند او را بكشد و سرش را نزد او بفرستد . شايد اين نخستين اقدامى بود كه براى قتل آن حضرت صورت گرفت .
هامش
( 1 ) . مقتل خوارزمى ، ج 1 ، ص 162 .