كردند . مسْوَر بن مخرمه و ابو هريره و شمارى ديگر از بزرگان اصحاب رسول خدا ( ص ) به طور پنهانى و با نقاب مىآمدند و مىشنيدند و گريه مىكردند » . « 1 »
اين خبر نشان دهندهء ميزان اندوه هاشميان و اهتمامشان به عزاى سيد الشهدا ( ع ) است . اندوه و سوز و گداز شديد آنها موجب شد كه براى زنده نگهداشتن نام ابا عبدالله ( ع ) و ادامهء راه او ، به اين كار استمرار بخشند .
نوحهسرايى جنّ
زرندى گويد : امام صادق ( ع ) از پدرش چنين نقل مىكند : از روزى كه حسين بن على ( ع ) كشته شد ، مدّت سه سال براى او عزادارى كردند ، وائلة بن اصقع ، مروان بن حكم ، مسْوَر بن مخرمه و شمارى ديگر از بزرگان اصحاب رسول خدا ( ص ) با نقاب مىآمدند و به نوحه سرايى جنّيان گوش مىدادند و گريه مىكردند » . « 2 »
مرثيهسرايى امّالبنين
از صاحب رياض الاحزان نقل شده است كه گفت : « امّ البنين ، همسر امير المؤمنين ( ع ) براى حسين ( ع ) عزا به پا كرد . زنان بنى هاشم نزد وى جمع شدند و براى حسين ( ع ) و اهل بيتش گريه مىكردند » . « 3 »
مامقانى گويد : « از نشانههاى نيروى ايمان وى . . . اينكه بشير پس از ورود به مدينه هر گاه خبر مرگ يكى از چهار پسرش را به او مىداد ، چيزى به اين مضمون مىگفت : از حسين ( ع ) برايم بگو . پس از آنكه خبر چهار پسرش را به او داد گفت : بندهاى دلم را پاره كردى ، فرزندانم و هر چه در زير آسمان است فداى حسين ( ع ) باد » . « 4 »
ابو الفرج اصفهانى گويد : « امّ البنين . . . به بقيع مىرفت و با سوز و گداز براى پسرانش گريه مىكرد . مردم جمع مىشدند و به گريههايش گوش مىدادند . مروان
هامش
( 1 ) . دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 227 .
( 2 ) . نظم دررالسمطين ، ص 224 ؛ به نقل از آن ، احقاق الحق ، ج 11 ، ص 589 .
( 3 ) . رياض الاحزان ، ص 60 ، طبق هامش شرح الاخبار ، ج 3 ، ص 186 .
( 4 ) . تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 70 .