پس از او مىبينيم كه - طبق آنچه بيشتر مورّخان به آن تصريح كردهاند - خواهرش زينب ، دختر عقيل ، نقشى به سزا داشت . هرچند برخى مورّخان تنها به ذكر عنوان « زنى از عبد المطلب » « 1 » يا « دختر عقيل » « 2 » و يا « امّ لقمان دختر عقيل » « 3 » بسنده كردهاند ، ولى بيشتر آنها نوشتهاند كه او « زينب دختر عقيل » « 4 » بوده است .
اما درباره چگونگى بيرون آمدنش ، مسعودى نوشته است كه همراه با شمارى ديگر از زنان قبيلهاش با شنيدن خبر كشته شدن بزرگان پريشان مو و سراسيمه بيرون آمد « 5 » .
طبرى مىنويسد : او همراه شمارى ديگر از زنان با روى باز و در حالى كه جامه پوشيده بود ، بيرون آمد « 6 » .
شيخ مفيد گويد : « امّ لقمان دختر عقيل بن ابىطالب هنگام شنيدن خبر شهادت امام حسين ( ع ) همراه خواهرانش امّ هانى ، أسماء ، رمله وزينب دختران عقيل بن ابى طالب با روى باز بيرون آمد . او بر كشتگان طف گريه مىكرد و مىگفت : . . . » « 7 » .
ابن فتّال « 8 » و اربلى « 9 » نيز مطلب را به همين شكل نقل كردهاند .
ابن جوزى گويد : « چون خبر كشته شدن حسين ( ع ) به مدينه رسيد ، دختر عقيل همراه ديگر زنان با روى باز بيرون آمد و مىگفت : . . . » « 10 » .
هامش
( 1 )
. الردّ على المعتصّب العنيد ، ص 51 ؛ مثير الاحزان ، ص 95 .
( 2 ) . مروج الذهب ، ج 3 ، ص 68 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 357 ؛ المنتظم ، ج 5 ، ص 344 ؛ جواهر المطالب ، ج 2 ، ص 296 .
( 3 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 124 ؛ روضة الواعظين ، ج 1 ، ص 192 ؛ كشف الغمّة ، ج 2 ، ص 68 .
( 4 ) . أنساب الاشراف ، ج 3 ، ص 420 ؛ شرح الاخبار ، ج 3 ، ص 499 ، ح 1128 ؛ تذكرة الخواص ، ص 267 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 199 ؛ تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 372 .
( 5 ) . مروج الذهب ، ج 3 ، ص 68 .
( 6 ) . تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 357 .
( 7 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 124 .
( 8 ) . روضة الواعظين ، ج 1 ، ص 192 .
( 9 ) . كشف الغمّة ، ج 2 ، ص 68 .
( 10 ) . المنتظم ، ج 5 ، ص 344 .