كه در خبر خود بيت « زنان بنى زياد شيون كردند شيونى » را در خبرى كه نقل كرده آورده و گفته است : هنگامى كه خبر قتل حسين ( ع ) و همراهانش رسيد ، مروان گفت : روزى به جاى روزى ؟ ! يعنى به جاى روز عثمان . آن گاه به قول شاعر اسدى تمثّل جست : « زنان بنى زياد . . . » . « 1 »
موضعگيرى ام سلمه
امّ المؤمنين ، امّ سلمه - سلام الله عليها - در برابر اين جنايت زشتى كه در حقّ ميوهء دل رسول خدا ( ص ) و روح دل دخترش زهراى بتول و اهل بيتش انجام شد ، مواضعى روشن و شجاعانهاى داشت كه ما بخشهايى از آن را در آغاز همين فصل آورديم .
اما پس از رسيدن خبر شهادت امام حسين ( ع ) نيز ايشان در برابر اين فاجعه مواضع قهرمانانه و سخنانى صريح دارد كه برخى از آنها را در اينجا نقل مىكنيم .
ابن جوزى گويد : « ابن ابى الدنيا نوشته است كه چون خبر شهادت حسين ( ع ) به امّ سلمه رسيد ، گفت : كار خود را كردند ؟ خداوند قبرها و خانههاشان را پر از آتش كند ؛ و آنگاه از هوش رفت » . « 2 »
ابن سعد به نقل از عامر بن عبدالواحد از شهر بن حوشب گويد : « من نزد امّ سلمه همسر پيامبر ( ص ) بودم كه گفت : ما فريادى را شنيديم . من رفتم تا به ام سلمه رسيدم . او گفت : حسين ( ع ) كشته شد . آنان كار خود را كردند . خداوند قبرها و خانههاشان را از آتش پر كند . او از هوش رفت و ما برخاستيم » « 3 » .
وى همچنين به نقل از عبدالحميد بن بهرام از شهر بن حوشب مىنويسد : « از امّ سلمه شنيدم كه پس از شنيدن خبر شهادت حسين ( ع ) اهل عراق را لعنت كرد و
هامش
( 1 ) . عبرات المصطفين ، ج 2 ، ص 219 . مقصود از اين سخن را در بحث « سر حسين ( ع ) در مدينه » خواهيم ديد .
( 2 ) . الردّ على المتعصّب العنيد ، ص 51 .
( 3 ) . الطبقات ، ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، ص 87 ، ح 301 ؛ تاريخ دمشق ( ترجمة الامام الحسين ( ع ) ) ، ص 390 ، ح 330 ؛ تذكرة الخواص ، 267 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 318 ؛ تهذيب الكمال ، ج 6 ، ص 439 ؛ البداية و النهاية ، ج 8 ، ص 202 .