2 . بصره : ابن نما گويد : در بصره شنيدند كه هاتفى شبانه ندا مىداد :
آن نيزههايى كه پيكانش حسين ( ع ) را نشانه رفت ؛
با قرآن مىجنگد ؛
از كشته شدن تو فرياد هلهله و شادى سر مىدهند ؛
و حال آنكه با كشتن تو ، تكبير و تهليل را كشتند .
گويى كه پدرت محمد را كشته اند « 1 » ؛
كه خدا و جبرئيل بر او درود و سلام فرستادهاند .
خواب عامر بن سعد بجلى
ابن عساكر به نقل از عامر بن سعد بجلى گويد : « هنگامى كه حسين بن على ( ع ) كشته شد ، رسول خدا ( ص ) را به خواب ديدم ؛ كه فرمود : « چنانچه براءبن عازب را ديدى سلام مرا به او برسان و بگو كه قاتلان حسين بن على ( ع ) در آتشند ؛ گرچه نزديك است خداوند همهء اهل زمين را به خاطرش با عذابى دردناك نابود سازد .
گويد : نزد براء رفتم و داستان را برايش نقل كردم . او گفت : راست گفت رسول خدا ( ص ) .
رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كس مرا در خواب ببيند ، به يقين مرا ديده است ؛ چرا كه شيطان به صورت من در نمىآيد » . « 2 »
چكيدن خون از درخت
مصيبت قتل حسين ( ع ) همهء هستى را در بر گرفت . از اين رو مىبينيم كه پس از شهادت ايشان نشانههايى در هستى پديد مىآيد و جهان بر او مىگريد . « 3 » تفصيل
هامش
( 1 ) . مثير الاحزان ، ص 108 .
( 2 ) . ترجمة الامام الحسين ( ع ) من تاريخ دمشق ، ص 444 ، ح 397 . تهذيب الكمال ، ج 6 ، ص 446 ؛ نزل الابرار ، ص 163 .
( 3 ) . از آن جمله شيخ صدوق به نقل از جبلهء مكيّه گويد : از ميثم تمّار - قدّس الله روحه - شنيدم كه مىگفت : بهخدا سوگند كه اين امت پسر پيامبرش را در دهم ماه محرم مىكشد ، و آن دشمنان خدا روز قتل وى را روز بركت قرار مىدهند . اين كار انجام مىشود ، در علم خداى متعال چنين گذشته است . من اين آگاهى را از مولايم امير مؤمنان ( ع ) دارم . او به من خبر داد كه حتى وحشيان صحرا ، ماهيان دريا و پرندگان آسمان بر او مىگريند . خورشيد و ماه آسمان و زمين و مؤمنان انس و جن و همهء فرشتگان آسمانها و رضوان و مالك و حاملان عرش بر او مىگريند و آسمان خون و خاكستر مىبارد . آن گاه گفت : لعنت خدا بر قاتلان حسين ( ع ) واجب است ، همان گونه كه بر مشركانى كه ديگرى را شريك خدا قرار مىدهند واجب است و همانطور كه بر يهود و نصارا و مجوس واجب است . آن گاه ميثم گفت : اى جبلة ، هر گاه به خورشيد نگاه كردى و ديدى كه همانند خون تازه سرخ است بدان كه مولايت حسين ( ع ) كشته شده است . جبله گويد : روزى بيرون رفتم و خورشيد را روى ديوارها ديدم كه همانند ملحفههاى زرد رنگ شده است . در آن هنگام فرياد زدم و گريستم و گفتم : به خدا سوگند سرورمان حسين بن على ( ع ) كشته شده است . ( امالى صدوق ، ص 189 ، مجلس 27 ، ح 1 ؛ علل الشرايع ، ج 1 ، ص 227 ، ح 3 ؛ به نقل از آنها ، بحار الانوار ، ج 45 ، ص 202 ، ح 4 ) .