آن گاه عمرو بن حريث مخزومى بر خواست و به ابن زياد گفت : تو به مقصود خود از اين سر رسيدى ، حال چيزى را كه از آن جدا كردى به من بده . گفت : با آن چه مىكنى ؟ گفت :
دفنش مىكنم . گفت : بگير . عمرو آن را گرفت و درون پارچهاى از خز پيچيد و به خانه برد و غسل داد و خوشبو ساخت و كفن كرد و در خانهاش دفن كرد ؛ آنجا امروزه در كوفه به سراى خزّ ، سراى عمرو بن حريث مخزومى مشهور است » « 1 » .
دربارهء اين روايت بايد گفت كه بر فرض درستى آن ، عمرو آنچه را كه به سر شريف متصل بود دفن كرد و نه خود سر را - خبر هم به صراحت همين را مىگويد : زيرا اين كار پيش از فرستادن سر شريف به شام صورت گرفت .
خداوند كسى را كه مرتكب اين كار شد و به اين جنايت و فاجعهء بزرگ رضايت داد براى هميشه لعنت كند .
3 . مدينه ( بقيع ) : در مبحث آينده پيرامون اوضاع مدينه ، پس از قتل امام حسين ( ع ) و آنچه پيرامون ارسال يزيد ، سر شريف را نزد كارگزار خود در آن شهر ، يعنى عمرو بن سعيد نقل شده است بحث خواهيم كرد . از اين روبهشت بقيع - مدينه - يكى از مكانهايى است كه گفته مىشود سر شريف در آن دفن گرديد .
ابن سعد گويد : آن گاه عمرو بن سعيد فرمان داد سر حسين ( ع ) را كفن كرده در بقيع و در كنار قبر مادرش دفن كردند « 2 » .
ابن نما گويد : « اما سر شريف ، مردم در بارهاش اختلاف دارند . گروهى گفتهاند : عمرو بن سعيد آن را در مدينه دفن كرد » ، آن گاه پس از نقل ديگر اقوال ، قول دفن در كربلا را اختيار مىكند ومىگويد : « اين قول مورد اعتماد است » . « 3 »
خوارزمى به نقل از حافظ ابو العلا مىگويد : « يزيد سر حسين ( ع ) را نزد عمرو بن سعيد
هامش
( 1 ) . تذكرة الخواص ، ص 259 .
( 2 ) . الطبقات ( ترجمة الامام الحسين ( ع ) ) ، ص 85 ؛ نيز ر . ك : المنتظم ، ج 5 ، ص 344 ؛ الرّد على المتعصّب العنيد ، ص 49 ؛ تذكرة الخواص ، ص 265 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 315 ؛ نهاية الاردب ، ج 20 ، ص 481 ؛ البداية والنهاية ، ج 8 ، ص 205 - از ابن سعد .
( 3 ) . مثير الاحزان ، ص 106 .