سيّد محمّد بن ابىطالب گويد : « اما سر حسين ( ع ) ؛ نقل شده است كه به كربلا باز گردانده و با جسد شريفش دفن گرديد ؛ و مبناى عمل طايفه همين بود » « 1 » .
خوارزمى كارى را كه سليمان بن عبد الملك با سر شريف انجام داد اين گونه نقل مىكند :
« سر شريف مدّت سه روز در دمشق به دار آويخته شد و آنقدر در صندوقخانههاى بنى اميه ماند كه سليمان بن عبد الملك به حكومت رسيد ؛ و آن را طلب كرد . چون نزد وى آوردند ، چيزى جز استخوان سفيد و خشك نبود . پس آن را درون سبدى گذاشت و خوشبو كرد و رويش پارچهاى گذاشت و بر آن نماز خواند و در قبرستان مسلمانان به خاك سپرد . چون عمر بن عبد العزيز به حكومت رسيد ، به آن مكان فرستاد و آن را از او طلب كرد ؛ و او داستان را برايش نقل كرد . پس از محلّى كه در آن دفن شده بود پرسيد ، آن گاه آن را نبش كرد و سر را برداشت و خدا مىداند كه چه كرد . اما از ظاهر دينش چنين بر مىآيد كه آن را به كربلا فرستاد و با جسدش دفن كرد » « 2 » .
دربارهء اين خبر بايد گفت : اگر كه اين خبر درست باشد در حقّ يكى ديگر از شهيدان واقعهء طف است نه سيّد الشهدا ( ع ) ، زيرا مشهور نزد ما اين استكه سر آن حضرت به وسيلهء امام زين العابدين ( ع ) به جسد ملحق گرديد ، از اين رو علامهء مجلسى در پاسخ اين نقل گفته است : « مىگويم : اينها گفتههاى مخالفان در اين باره است ؛ و مشهور در ميان علماى اماميه اين است كه سر آن حضرت با جسدش دفن شد . على بن الحسين ( ع ) آن را باز گرداند » « 3 » .
شبراوى گويد : « وگويند ( سر ) پس از چهل روز از شهادتش ، نزد جسدش به كربلا باز گردانده شد » « 4 » .
هامش
( 1 ) . تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 459 .
( 2 ) . مقتل خوارزمى ، ج 2 ، ص 75 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 45 ، ص 145 .
( 4 ) . الاتّحاف بحبّ الاشراف ، ص 70 .