تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
شيخ طوسى به نقل از صفوان جمّال گويد : « مولايم امام صادق ( ع ) دربارهء زيارت اربعين به من فرمود : هنگام بالا آمدن آفتاب زيارت مىكنى و مىگويى : سلام بر ولىّ خدا و حبيب او . . . و زيارت را ذكر كرد تا آنكه فرمود : و دو ركعت نماز به جاى مىآورى و آنچه دوست دارى دعا ميكنى و باز مىگردى » .

ملحق ساختن سر شريف به پيكر مطهر

چه خوب گفته است دعبل خزاعى در مرثيه‌اش ، آنجا كه مىگويد : سر پسر دختر محمد ( ص ) و جانشين او ، براى بينندگان بر نيزه بالا برده مىشود ، و مسلمانان مىبينند و مىشنوند ، ولى نه انكار مىكنند و نه اندوه مىخورند ، چشمها با ديدن تو كور مىگردد و مصيبت تو هر شنونده‌اى را كر مىسازد ؛ پلكهايى را بيدار كردى در حالى كه خود برايشان خواب بودى و چشمى را در خواب كردى كه به وسيلهء تو در خواب نمىرفت ، هيچ بوستانى نيست مگر آنكه آرزو مىكند كه منزلگاه و آرامگاه تو باشد . « 1 » فخر شيعه و سند شريعت ، علامهء مجلسى گويد : « مشهور ميان علماى اماميهء ما اين است كه سر آن حضرت با پيكرش دفن شد . على بن الحسين ( ع ) آن را باز گرداند » « 2 » . سيّد محمّد بن ابى طالب گويد : « اماسر حسين ( ع ) ؛ نقل شده است كه به كربلا باز گردانده و با پيكرش دفن گرديده ؛ و نظر شيعه بر اين بوده است » « 3 » . اما دربارهء چگونگى آن ، بدخشانى گويد : « سپس ( يزيد ) فرزندان حسين ( ع ) و سر آن حضرت را همراه على بن الحسين ( ع ) به مدينه فرستاد » « 4 » . پس بنا بر عبور آنان از كربلا ، سر شريف به پيكر مطهر ملحق شد ؛ و اين چيزى است - كه چنان كه مىآيد - روايت شده است .
هامش
( 1 ) . المناقب ، ج 4 ، ص 126 ؛ مثير الاحزان ، ص 107 ؛ كفاية الطالب ، ص 446 ؛ بحار الانوار ، ج 45 ، ص 255 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 45 ، ص 145 . ( 3 ) . تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 459 . ( 4 ) . نزل الأبرار ، ص 160 .