ايشان را ديد و گفت : اى فرزند رسول خدا ( ص ) ، روز را چگونه به شب بردى ؟ فرمود :
در ميان شما همانند قوم بنى اسرائيل در ميان خاندان فرعون روز را به شب مىبريم ؛ كه « پسرانشان را سر مىبرند . و زنانشان را زنده مىدارند و در اين كار آزمونى بزرگ از سوى پروردگارتان است » « 1 » .
امام زين العابدين ( ع ) با منهال « 2 »
محدّث بزرگوار على بن ابراهيم از امام صادق نقل كرده است كه فرمود : منهال بن عمر در ديدار با ( علىّ ) « 3 » بن الحسين ( ع ) گفت : اى فرزند رسول خدا ( ص ) چگونه صبح كردى ؟ .
حضرت فرمود : واى بر تو ! آيا تو نبايد بدانى كه من چگونه صبح كردم ؟ ! ما در ميان قوم خود ، همانند بنى اسرائيل در ميان خاندان فرعون صبح كرديم . پسرانمان را مىكشند و زنانمان را زنده مىدارند « 4 » . بهترين انسانها پس از رسول خدا ( ص ) بر منبرها لعنت مىشود ؛ و به دشمنان ما مال و شرافت عطا مىگردد . دوستداران ما را كوچك مىدارند و از حقّشان مىكاهند ؛ و مؤمنان پيوسته چنيناند . عجم از عرب حقشناسى مىكند كه محمد ( ص ) از آنها بود و قريش به عرب فخر مىفروشد كه محمد ( ص ) از آنها بود . عرب بر عجم فخر مىفروشد كه محمد ( ص ) از آنها بود ؛ ولى براى ما اهل بيت ، هيچ كس حقّى قايل نيست . ما اين گونه صبح كرديم ، اى منهال ! » « 5 » .
هامش
( 1 ) . الاحتجاج ، ج 2 ، ص 134 ؛ بحار الانوار ، ج 45 ، ص 162 .
( 2 ) . او منهال بن عمرو اسدى است . شيخ ، وى را با همين عنوان ، در جايى ، از اصحاب امام حسين ( ع ) و در جايى ديگر از اصحاب على بن الحسين ( ع ) بر شمرده است ؛ و با افزودن كلمهء « غلامشان » او را از اصحاب امام باقر ( ع ) بر شمرده است . وى را در شمار اصحاب امام صادق نيز آورده است . او مىنويسد : منهال بن عمرو ، غلام اهل بيت و اهل كوفه بود . او از على بن الحسين و اباجعفر و اباعبدالله - عليه السلام - روايت كرد . برقى وى را از اصحاب على بن الحسين ( ع ) شمرده است . او از اصبغ و على بن عباس روايت كرد . . . ر . ك : معجم رجال الحديث ، ج 2 ، ص 10 ، شماره 12725 .
( 3 ) . اين نام در نسخهء چاپ شده افتاده است ؛ و علامهء مجلسى آن را از او ، از امام على بن الحسين ( ع ) نقلكرده است .
( 4 ) . اشاره به اين آيه شريفه است : « إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُأَبْنَاءَهُمْ و يَسْتَحْيِى نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدينَ » ( قصص : آيه 4 ) .
( 5 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 134 ، به نقل از آن بحار الانوار ، ج 45 ، ص 84 .