روشن است . پدر جان شبها خواب نداريم و اندوهمان بى پايان است ، تا آنكه خداوند خاندانت را نيز در سرايى كه تو در آن مقيم هستى جاى دهد . اى فرزند رسول خدا ( ص ) سلام ما و درود و بركات خداوند بر شما باد .
آنگاه بر روى قبر اين جمله را نوشت : هذا قبر الحسين بن على بن ابى طالب الذى قتلوه عطشاناً غريباً .
سپس نزد عمويش عباس ( ع ) رفت و او را به آن حالتى ديد كه فرشتگان آسمان را به وحشت افكند و حوريان بهشتى بر او گريستند ؛ و خود را روى او افكند و گلوى مباركش را مىبوسيد و مىفرمود : اى ماه بنى هاشم : پس از تو خاك بر سر دنيا ، سلام من و رحمت و بركات خداوند بر تو باد اى شهيد راه خدا .
آنگاه برايش قبرى كند و همانند پدر شهيدش به تنهايى او را درون قبر گذاشت و به بنى اسد فرمود : كسى با من هست كه كمكم مىكند .
آرى ، امام ( ع ) با شركت خود در دفن شهيدان به بنى اسد افتخارى بخشيد و دو نقطه را تعيين كرد و فرمود تا دو گودال كندند . در گودال اول بنى هاشم و در گودال دوم ياران امام ( ع ) را به خاك سپرد .
اما حرّ بن يزيد رياحى را خويشاوندانش به جاى قبر كنونى بردند ؛ و گويند مادرش كه در صحنهء نبرد حضور داشت وقتى رفتار لشكر را با اجساد ديد ، او را به مكان كنونى انتقال داد .
نزديكترين شهيدان به حسين ( ع ) فرزندش اكبر ( ع ) بود . امام صادق ( ع ) در اين باره به حمّاد بصرى مىفرمايد : « 1 » ابا عبداللّه در سرزمين غربت ، غريبانه كشته شد . هر كس او را زيارت كند برايش مىگريد و هر كس او را زيارت نكند ، برايش اندوهگين مىشود و هركس او را نديده است برايش آتش مىگيرد و هر كس به قبر فرزندش در پايين پاى او بنگرد بر او رحمت مىفرستد . « 2 »
هامش
( 1 )
. ر . ك . كامل الزيارات ، ص 325 .
( 2 ) . مقتل الحسين ، مقرم ، ص 319 - 321 .