مرحوم مقرم گويد : « در روز سيزدهم محرم امام زين العابدين براى خاك سپارى پدر شهيدش رفت ، چرا كه عهدهدار كار هر امامى تنها امام پس از او مىشود . « 1 » . . . هنگامى كه امام سجاد ( ع ) به كربلا رفت ديد كه بنى اسد بر سر كشتگان جمع شده و نمىدانند چه كنند و امكان شناسايى آنها را ندارند . . . پس هدف آمدن خود را گفت : كه آمده تا آن پيكرهاى پاك را به خاك بسپارد . نام شهيدان را برايشان گفت و هاشميان اصحاب را به آنها معرفى كرد . . . سپس امام زينالعابدين سوى پيكر پدر رفت و آن را در آغوش كشيد با صداى بلند گريست و به محل قبر آمد . پس اندكى از خاك را كنار زد ، پس قبرى كنده شده و ضريحى آماده پيدا شد . حضرت دستانش را زير پشت پدر باز كرد و گفت : بسم اللّه و فى سبيل اللّه و على ملة رسول اللّه ، صدق اللّه و رسوله ، ما شاء اللّه ، لا حول و لا قوة الّا باللّه العظيم .
حضرت خود به تنهايى پدر را درون قبر نهاد و فرمود : با من كسانى هستند كه كمك مىكنند . پس از آنكه پدر را در قبر نهاد ، صورت به گلوى مباركش نهاد و گفت : خوشا به حال زمينى كه پيكر پاكت در آن جاى گرفت . جهان پس از تو تاريك و آخرت به نور تو
هامش
( 1 ) . ر . ك . اثبات الوصيه ، مسعودى ، ص 173 ؛ زين العابدين ( ع ) ، مقرم ، ص 402 ؛ چه خوب است كه در اينجاگفتار آقاى مقرم را از ص 319 مقتل ايشان نقل كنيم : احاديث از اين راز سر به مهر پرده برنداشته است . شايد نكتهاش در اين است كه پيكر امام معصوم ( ع ) هنگام پرواز به بارگاه قدس الهى از نشانههاى چندى برخوردار است : اينكه كسى كه از آن مرتبه برخوردار نيست به آنان نزديك نشود . زيرا آنجا مقام قاب قوسين يا كمتر از آن است . آن مقامى است كه از رسيدن به آن روح الامين باز مىماند و رسول خدا ( ص ) به تنهايى به ملكوت الهى بار مىيابد . چنين ادعايى دربارهء ائمه شگفت نيست ، زيرا اينان پارهاى از حقيقت محمديه هستند و در همهء فضايل جز نبوت و شمار زنان با جدّشان شريكند - چنان كه در كتاب المحتضر حسن بن سليمان حلى ، ص 22 ، چاپ نجف نيز آمده است - انديشههاى بشر توان پى بردن به اين رازها را ندارد و صرف اينكه ما از درك آن ناتوانيم تا مادامى كه به حد محال بودن نرسد ، نمىتوانيم آنها را منكر شويم . در اخبار درست آمده است كه امامان حالاتى دارند كه ديگران در آنها شريك نيستند مانند زنده كردن مردگان با پيكرهاى اصلىشان ، ديدن يكديگر ، بالا رفتن پيكرهايشان به آسمان و اينكه سلام زائران خويش را مىشنوند . ر . ك . المقالات ، مفيد ، ص 84 ؛ منهج الرشاد ، كاشف الغطاء ، ص 51 ؛ مرآة العقول ، ج 1 ، ص 372 و دار السلام ، نورى ، ج 1 ، ص 289 .