پس از آن ، كاربرد اين نام وسعت يافت تا آن كه تنها مقصود از آن ، كربلا گرديد .
ممكن است گفته شود كه كربلا از روزگار جاهليت محل زندگى اعراب بوده و « حَير » بدون اضافه ناميده مىشده است - همانطور كه ياقوت نوشته است - ؛ اما پس از غلبهء نام « حائر » بر كربلا كاربرد آن اندك شد ؛ به ويژه پس از آن كه نام حائر از حرمت و قداست نيز برخوردار گرديد ؛ و در فقه و روايت براى آن اعمال و احكامى وضع گرديد . « 1 » « 2 »
فضيلت كربلا و قداست تربت آن
از آن روزى كه خداوند زمين را آفريد ، به زمين كربلا - طبق روايات - چنان شرافتى بخشيده كه بر هيچ جاى ديگر زمين حتى مكه معظمه نبخشيده است .
براى مثال از امام سجاد ( ع ) نقل شده كه فرمود : خداوند بيست و چهار هزار سال پيش از آن كه كعبه را بيافريند و حرم قرارش دهد ، زمين كربلا را حرمى امن و مبارك قرار داد ؛ و آنگاه كه خداى متعال زمين را به لرزه درآورد و تكانش دهد ، زمين كربلا همانگونه كه هست نورانى و پاكيزه بالا برده مىشود و در برترين باغ از باغهاى بهشت و برترين خانه آن جاى مىگيرد ؛ كه جز پيامبران يا رسولان در آن منزل نكنند ، و كربلا در ميان باغهاى بهشت همانند ستاره براى ساكنان زمين مىدرخشد و نور آن چشم بهشتيان را خيره مىسازد و ندا مىدهد : منم سرزمين مقدس ، پاكيزه و مبارك كه سيدالشهداء و سرور جوانان بهشت را در بر گرفتهام . « 3 »
خاك كربلا شفابخش است ، چنان كه امام صادق ( ع ) فرمود :
« خاك قبر حسين بزرگترين دارو و درمان هر دردى است » . « 4 »
روايات مربوط به فضيلت كربلا تنها به آنچه شيعيان از ائمه اطهار ( ع ) نقل كردهاند محدود نمىشود ، بلكه در بسيارى از كتابهاى ديگر فرقههاى اسلامى نيز ديده مىشود .
هامش
( 1 ) - براى آگاهى بيشتر ر . ك : تاريخ كربلاء ، نوشته دكتر عبدالجواد كليدار .
( 2 ) - نويسندهء محترم ، موارد ديگرى را نيز بعنوان نامهاى كربلا آورده است ؛ كه نيازى به ترجمهء آن نبود .
( 3 ) - المزار ، شيخ مفيد ، ص 34 ؛ كامل الزيارات ، ص 180 ، باب 88 ، شماره 4 .
( 4 ) - همان ، ص 125 ؛ همان ، ص 289 ، باب 91 ، شماره 4 .