از پناهندگان حمايت مىكرد . او در برابر زخم و ضربت شمشير و نيزه از همه استوارتر و شجاعتش از همه بيشتر و از همه نيرومندتر بود . » « 1 »
دينورى گويد : « عباس بن على پيوسته در برابر امام حسين ( ع ) ايستاده بود و در ركاب ايشان مىجنگيد و به هر سو كه مىرفت همراهش بود . » « 2 »
شيخ مفيد گويد : « مردم به حسين ( ع ) حمله كردند و او را در لشكرش در تنگنا قرار دادند .
حضرت از شدت عطش ، اسب خويش به نام مسنّات را به قصد فرات سوار شد . برادرش عباس نيز با وى همراه بود . سپاه عمر سعد راه را بر ايشان بست ؛ و مردى از بنى دارم از آن ميان به لشكر گفت : واى بر شما ، راه ايشان را به فرات ببنديد و به اينان اجازه نوشيدن آب ندهيد . در اين هنگام ، حسين ( ع ) دعا كرد ، خدايا او را تشنه بگردان !
دارمى خشمگين شد و تيرى به سوى امام ( ع ) افكند كه به دهان حضرت اصابت كرد . حسين ( ع ) تير را بيرون آورد و دست مبارك را در زير دهان گرفت . پس از آنكه كف دستان حضرت از خون پر شد ، آن را به سوى آسمان ريخت و گفت : پروردگارا ، من از آنچه نسبت به فرزند دختر پيامبرت روا مىدارند به تو شكايت مىكنم . سپس در حالى كه تشنگى به شدت بر وى غالب بود ، به جاى خويش بازگشت ؛ و مردم عباس را در محاصره قرار دادند و ارتباطش را با امام ( ع ) قطع كردند . عباس به تنهايى با آنان به پيكار پرداخت تا آنكه به شهادت رسيد - خدايش از او خشنود باد . متولى قتل آن حضرت زيد بن ورقاء حنفى « 3 » و حكيم بن طفيل سنبسى « 4 » بودند . اينان هنگامى موفق به كشتن
هامش
( 1 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، مقرّم ، ص 225 .
( 2 ) - الاخبار الطوال ، ص 257 .
( 3 ) - در برخى منابع نام وى زيد بن رقاد جهنى يا جنبى آمده است ( ر . ك : مقاتل الطالبيين ، ص 90 ؛ تذكرةالخواص ، ص 229 ؛ ترجمة الامام الحسين ( ع ) و مقتله در بخش چاپ نشده الطبقات الكبير ، ابن سعد ، ص 75 . در كتاب ذوب النضار ( ص 120 ) ، ابن نما گويد : « مختار زيد بن رقاد را حاضر كرد و هدف تير و سنگ قرار داد و به آتش كشيد » .
( 4 ) - در كتاب ذوب النضار ، ص 119 ، ابن نما گويد : « مختار ، عبداللَّه بن كامل را به سوى حكيم بن طفيل سنبسى فرستاد . وى غنايم عباس را گرفته و او را با تير زده بود . پيش از آنكه به مختار برسد ، مردم او را گرفتند و آماج تير قرار دادند . »