2 - شهادت محمد بن عبداللَّه بن جعفر
محمد بن عبداللَّه بن جعفر بن ابى طالب - كه مادرش خوصاء دختر حفصه بنت ثقيف بن ربيعة بن عائذ بن حارث بن تيم اللَّه بن ثعلبة بن بكر بن وائل بود - « 1 » به ميدان نبرد آمد و اين رجز را مىخواند :
« از كردههاى مردمى كه نسبت به مرگ كورند به خداوند شكايت مىكنيم . آنان نشانههاى قرآن و آيات محكم الهى را تغيير دادند و سركشى و كفر را آشكار كردند . » « 2 »
سپس جنگيد و سرانجام به دست عامر بن نهشل تيمى كشته شد . « 3 »
سليمان بن قته در رثاى او گفته است :
با كسى كه همنام پيامبر بود ، در ميان آنان مكر ورزيده شد ؛ و با شمشير صيقل خورده بر فرقش زدند .
اى چشم من در هنگام گريه كردن بخشندگى كن ، با اشكهايى كه چونان سيل در هر جا جارى است . « 4 »
حائرى گويد : سپس جنگيد و ده تن را كشت و سرانجام به دست عامر بن نهشل تميمى كشته شد . « 5 »
3 - شهادت قاسم بن محمد بن جعفر بن ابى طالب
مامقانى گويد : « . . . و مادرش ام ولد بود . او پيوسته ملازم پسر عمويش امام حسين ( ع ) بود و هرگز از او جدا نشد . حضرت ، دختر عمويش ، عبداللَّه بن جعفر ، به نام امّ كلثوم صغرى ، دختر حضرت زينب را كه معاويه براى پسرش يزيد خواستگارى كرد و داستانش در جاى
هامش
( 1 ) - ر . ك : تسمية من قُتِل مع الحسين ( ع ) ، ص 151 ؛ انساب الاشراف ج 3 ، ص 406 ؛ و در ابصار العين ( ص 77 ) آمده است : « عائذ بن ثعلبة بن عكابة بن صعب بن على بن بكر بن وائل . »
( 2 ) - الفتوح ، ج 5 ، ص 204 .
( 3 ) - تسمية من قتل مع الحسين ، ص 151 ؛ مقاتل الطالبيين ، ص 96 ؛ مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 3 ، ص 31 ؛ ذخيرة الدارين ، ص 155 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، ص 105 ، شمارهء 1037 .
( 4 ) - مقاتل الطالبيين ، ص 96 .
( 5 ) - تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 303 .